Αναστάσιμο

Οταν λεμε "Χριστος Ανεστη", ενα απο τα βασικα πραγματα που κανουμε ειναι να εννοουμε ταυτοχρονα: "Χαρε, κλασε μας μια μαντρα!".



Κατι τετοιο λεει και ο Θανασης Παπακωνσταντινου στο τραγουδι "Τα Παξιμαδια":

Βαρκάρη του Αχέροντα σ' έχουν ξεδιαλεγμένο
να' χεις μολύβι στη καρδιά στα μάτια νυχτερίδες
κι όσους ρωτούν για συγγενείς να λες πως δεν τους είδες

Ήρθα και 'γω 'να πρωινό που 'χαν τα χόρτα πάχνη -
μήτε στη βάρκα ν' ανεβώ ούτε για να ρωτήσω -
στην όχθη μόνο να σταθώ και να σου τραγουδήσω:

"Φοράει ο μέρμηγκας γυαλιά κι οι πέτρες έχουν γένια
έχεις και συ κακόμοιρε κουπιά σε μαύρα χάλια
που μόλις πέσουν στονερό λιώνουν σαν παξιμάδια."


Αιντε, Χριστος Ανεστη!