Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αναδημοσίευση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αναδημοσίευση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ο Ομπαμα εχει τη στοφα του Ηγετη

Ο Μπαρακ Ομπαμα, υποψηφιος για να παρει το χρισμα του Δημοκρατικου Κομματος για να κατεβει υποψηφιος στις Αμερικανικες προεδρικες εκλογες τον ερχομενο Νοεμβριο, εχει ενα σπανιο χαρισμα: ειναι δεινος, δεινοτατος ρητορας και χαρισματικος ηγετης.

Προφανως και αν ψηφιζα στις Αμερικανικες εκλογες δεν θα τον ψηφιζα (θα ψηφιζα μαλλον Ron Paul για το μπουγιο), αφου οπως καθε mainstream αμερικανος πολιτικος, κανει τον Καραμανλη να φαινεται λιγο ...σοσιαλδημοκρατης. Ομως απολαμβανω, πραγματικα απολαμβανω να αφηνομαι να με μαγευει και να με πειθει πως η Αμερικη ειναι μια χωρα δημοκρατιας, ισοτητας και ελευθεριας για ολους που μπορει με μια μικρη αλλαγη στις προτεραιοτητες της (λογια δικα του) να ξαναγινει ο σημαντικοτερος φαρος του ανθρωπινου πολιτισμου. Οπως στις ταινιες.

Παρακατω, η εικοσαλεπτη ομιλια με την οποια εισεβαλε στην πολιτικη σκηνη το 2004. Και μονο το γεγονος εχει the stuff of legend, οπου ενας κατα βαση αγνωστος στο ευρυ κοινο γερουσιαστης με μια συγκλονιστικη ομιλια εκανε τους παντες να στρεψουν τα ματια τους πανω του. Το πληρες κειμενο μπορειτε να το δειτε και στο wikisource, αλλα πραγματικα, αξιζει να τον ακουσετε.



Προσεξτε ιδιαιτερα τον προλογο και πώς φτανει στο Αμερικανικο Ονειρο. Προσεξτε επισης πώς εξιστορει ιστοριες απο ανθρωπους που γνωρισε (θυμηθειτε οτι κατι αναλογο εκανε ο Αλαβανος στις προηγουμενες εκλογες). Οταν μιλαει για τον Κερι κανει μια ελαχιστη κοιλια αλλα την ιδια στιγμη, μιλωντας για τον Κερι, αναπτυσσει συντομα κα με σαφηνεια τις πολιτικες αρχες του κομματος του. Και τελος προσεξτε τον καταπληκτικο τροπο με τον οποιο εμφανιζεται ενωτικος και "παναμερικανικος" (κατα το "πανανθρωπινος") για να καταληξει στην εκπληκτικη φραση: "there is not a liberal America and a conservative America — there is the United States of America" (ειλικρινα, πρεπει να τον ακουσετε να το λεει). Οπως στις ταινιες λεμε...

Δεινος ρητορας, που ξερει να εμπνεει, να πειθει και να ηγειται. Και αυτο ειναι κατι πραγματικα σπανιο στην εποχη της ...Αγγελα Μερκελ. Αν μη τι αλλο, αν εκλεγει θα κυρηττει τον πολεμο με πολυ πολυ περισσοτερο στυλ απο τον Dubya.

Knuth

πηγη wikicommons, αδεια CC-by-sa-2.5


Την Πεμπτη που μας περασε ο Donald Knuth, ενας απο τους διασημοτερους και σημαντικοτερους computer scientists εβερ, εγινε 70 χρονων. Να τα κατοστησει και μετα να φτασει τα εκατον εντεκα (που λεγανε και οι μικρασιατισσες γιαγιαδες).

Ο Knuth εχει γραψει τουλαχιστον εικοσι σημαντικοτατα βιβλια, αναμεσα στα οποια και το βαρυ, τριτομο The Art of Computer Programming, δυο τομους απο το οποιο εχουμε την τιμη να κατεχουμε οικογενειακως. (Σημειωτεον οτι ο 70χρονος πλεον κυριος Knuth εχει ηδη στα σκαρια τεταρτο τομο, ενω προγραμματιζει να βγαλει και πεμπτο τομο το 2015). Eπισης, ο αξιοτιμος και αξιοσεβαστος κυριος Knuth συμβαινει να διαθετει μια τρομερη αισθηση του χιουμορ.

Αναμεσα στα διαφορα λοιπον, κυκλοφορει μια ωραια ανεκδοτολογικη ιστορια, για το τι εγινε οταν ο Knuth συναντησε τον Steve Jobs (της Apple) (--edit: οχι σορι, το αναποδο, η Apple ειναι του Jobs):

Steve had managed to get Don Knuth, the legendary Stanford professor of computer science, to give a lunchtime lecture to the Mac team. [...] I was sitting in Steve's office when Lynn Takahashi, Steve's assistant, announced Knuth's arrival. Steve bounced out of his chair, bounded over to the door and extended a welcoming hand.

"It's a pleasure to meet you, Professor Knuth," Steve said. "I've read all of your books."

"You're full of shit," Knuth responded.

Kifah

φωτογραφος hoyasmeg, αδεια CC-by-2.0

Ενα αγορακι γεννηθηκε προχτες τα ξημερωματα, στη μεση του δρομου, μεσα στο χειμωνιατικο κρυο. Ευτυχως η μητερα και ο πιτσιρικας της ειναι μια χαρα. Οχι, δεν ειναι απο εκεινες τις ιστοριες που ο ηρωικος ταριφας ξεγενναει την εγκυο πελατισα του στο πισω καθισμα του ταξι. Ειναι απο τις αλλες ιστοριες, απο εκεινες που δειχνουν την εξαχρειωση του ανθρωπου απο τον πολεμο, τον εθνικισμο και τον μιλιταρισμο.

Το αγορακι εχει ονομα, λεγεται Αχμαντ Σιντερ και αναγκαστηκε να γεννηθει με αυτον τον τροπο επειδη ειναι ...Παλαιστινιος. Γεννηθηκε τα ξημερωματα της Δευτερας, 10 μετρα απο ενα Ισραηλινο οδοφραγμα στη Χαβρωνα, γιατι οι Ισραηλινες δυναμεις κατοχης δεν αφηναν για μιση ωρα την μητερα του να περασει το οδοφραγμα για να περπατησει μεχρι το ασθενοφορο στην αλλη μερια. Οταν επιτελους την αφησαν να περασει, η γυναικα κατερρευσε απο τους πονους στα δεκα μετρα και γεννησε εκει, στη μεση του δρομου πανω σε ενα στρωμα που φερανε κατι γειτονες, με θερμοκρασιες κατω απο το μηδεν.

Το ονομα της μητερας ειναι Κιφα που στα αραβικα σημαινει "αγωνας".

And Μarx claims it was offside.



Ακους Κωστα? :-Ρ

Φάλτσος χρησμός

Όλα στραβά πηγαίναν στη ζωή μου
κι απάνω που 'χα χάσει την αντοχή μου
ανοίξανε οι ουρανοί κι ανάμεσα στα φλας
κοντά μου η Πυθία ήρθε τρεκλίζοντας.

Ένα τσιγάρο πρώτα έκανε τράκα
κι ύστερα ανέκραξε «φτωχέ μου βλάκα
μες στα βαθιά νερά τί θες και κολυμπάς,
ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο κώλος μας».

Μα πριν προλάβω καν να τη ρωτήσω
το γρίφο που έκρυβε ο χρησμός της να λύσω,
του νόμου οι φύλακες μας κύκλωσαν γιαβρούμ
στα χέρια βραχιολάκια της περνούν, ντουγρούμ-λέει-ντουγρούμ.

Κι ενώ μες στη στενή με βία την οδηγούνε
γυρνάν σε μένανε και μου εξηγούνε
μέσα σε κούφιο δόντι είχε κρυμμένο
μια δαχτυλήθρα μαύρο, κατεργασμένο.

Στα πρωτοσέλιδα την άλλη μέρα
είδα τα μάτια της ξενυχτισμένα.
Επιτυχία με μεγάλα γράμματα,
θα ξέρετε θαρρώ πως παν' αυτά τα πράγματα.

Με τα πολλά αναγκάστηκε να ομολογήσει,
αντί για δάφνη έπαιρνε λέει χασίσι.
Κι αν ξέφευγε για αιώνες τούτη η κυρία
πάντα νικάει στο τέλος η αστυνομία.

Στιχοι του Θαναση Παπακωνσταντινου και μουσικη και τραγουδι του Σωκρατη Μαλαμα.

Απλα, Επος...

Των Eβραίων (50 μ.X.)



Ζωγράφος και ποιητής, δρομεύς και δισκοβόλος,
σαν Ενδυμίων έμορφος, ο Ιάνθης Aντωνίου.
Aπό οικογένειαν φίλην της Συναγωγής.

«Η τιμιότερές μου μέρες είν’ εκείνες
που την αισθητική αναζήτησιν αφίνω,
που εγκαταλείπω τον ωραίο και σκληρόν ελληνισμό,
με την κυρίαρχη προσήλωσι
σε τέλεια καμωμένα και φθαρτά άσπρα μέλη.
Και γένομαι αυτός που θα ήθελα
πάντα να μένω· των Εβραίων, των ιερών Εβραίων, ο υιός.»

Ένθερμη λίαν η δήλωσίς του. «Πάντα
να μένω των Εβραίων, των ιερών Εβραίων —»

Όμως δεν έμενε τοιούτος διόλου.
Ο Ηδονισμός κ’ η Τέχνη της Aλεξανδρείας
αφοσιωμένο τους παιδί τον είχαν.

~~Κ. Π. Καβάφης

Δεν ειναι παιδια, δεν ειναι παπια



Σήμερα Παρασκευή 21 Δεκεμβριου, το σωματείο των ντελιβεράδων Caballeros καλει σε στάση εργασία από τη νυχτερινή βάρδια και νυχτερινή μοτοπορεία στην Αθήνα.

Οι ανθρωποι αυτοί που εργάζονται στις χειρότερες συνθήκες, ανασφάλιστοι και χωρίς σχεδόν κανένα δικαίωμα χρειάζονται την αλληλεγγύη μας. Για να έχει καλύτερο αποτέλεσμα η απεργία τους, σήμερα το βράδυ δεν παραγγέλνουμε delivery.

Δεν παραγγέλνουμε καθώς αυτός που θα μας φέρει το φαγητό εκ των πραγμάτων κάνει την απεργία λιγότερο οδυνηρη για τον εργοδότη των ντελιβεράδων (είτε είναι απεργοσπάστης, είτε δεν του "επετράπη" να απεργήσει, είτε δεν έμαθε για την απεργία- ή εν πάσει περιπτώσει δεν ήθελε).

Ειναι απλό και αποτελεσματικό αν γίνει μαζικά.


(φωτογραφια και καλεσμα, αναδημοσιευμενα με ελαχιστες αλλαγες απο το athens.indymedia)

Bender's Big Score

In other news, βγηκε καινουριο Futurama!!

Το τρειλερ:

Oι υπηρέτες των απεργών

Αναδημοσιευση απο το indy.gr:

Τη μέρα της απεργίας, κάποιοι εξαναγκάζονται να δουλέψουν, γνωρίζοντας ότι θα απολυθούν αργά ή γρήγορα αν απεργήσουν, ή το πιο πιθανό, θα εξαναγκαστούν αν παραιτηθούν από μόνοι τους με ψυχολογικό πόλεμο. Πρόκειται για τον ευρύτατο και επεκτεινόμενο τομέα των υπηρεσιών, ιδιαίτερα στο λιανικό εμπόριο και τον επισιτισμό, όπου ο συνδικαλισμός είναι ανύπαρκτος και αποτελούν τον ορισμό της επισφάλειας. Εμείς, όσοι/ες ανήκουμε σε χώρους που υπάρχουν σωματεία, τι μπορούμε να κάνουμε γι αυτούς τους συναδέλφους; Υποστηρίζω αυτό: τη μέρα της απεργίας, δεν δουλεύουμε, δεν καταναλώνουμε.

Στουρνάρη. μια ομάδα μαυροφορεμένων νεαρών αγοριών και κοριτσιών, περίπου 20 άτομα, μπαίνει στα εμπορικά μαγαζιά που είναι ανοιχτά. Λένε επίμονα στους ιδιοκτήτες ότι είναι παράνομο να δουλεύουν μέρα απεργίας και καλούν τους εργαζόμενους έξω. Τα μαγαζιά ένα-ένα κλείνουν. (Φαντάζομαι ότι ίσχυσε και ο φόβος των μαύρων ρούχων.)

Πατησίων. Μια ομάδα 8 φοιτητριών μπαίνει μέσα στα μαγαζιά. Παπουτσάδικο, ταξιδιωτικό γραφείο, καφετέρια, τυροπιτάδικο, ξενοδοχείο. Πάω και εγώ μαζί τους. «Δε χρειάζεται να δουλεύετε σήμερα, ελάτε μαζί μας να απεργήσετε.» Οι απαντήσεις των ιδιοκτητών από συγκαταβατικές εως οργισμένες. Ειδικά τα καταστήματα φαγητού και ποτού όταν είναι ημέρα απεργίας ή αργίας, κάνουν χρυσές δουλειές. Τότε περιμένουν να εισπράξουν. Καλούμε τους πελάτες (που είναι οι συν-διαδηλωτές μας) να φύγουν από τα μαγαζιά, αναγνωρίζοντας τον άνθρωπο πίσω από τον πάγκο ως εργαζόμενο, σε ένα κλάδο που είναι το πιο δύσκολο να απεργήσεις. Οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι ή μας χαμογελούν «μα τι λέτε τώρα;πλάκα κάνετε;» ή μας αγριοκοιτάζουν, καθώς φιάχτουν τον καφέ και το σάντουιτς ενός διαδηλωτή απεργού. «Αμα είχαμε σωματείο θα απεργούσαμε», λέει μια εργαζόμενη στο Γρηγόρη. Στο ξενοδοχείο μας λένε: «Ήρθε ένας συνδικαλιστής της ΔΕΗ και με ρώτησε γιατί δεν απεργώ. Μετά όμως ήθελε να του φτιάξω τον καφέ του. Αν έχουμε σωματείο; Έχουμε»

Εξάρχεια, μετά τη διαδήλωση. Ευχαριστημένοι όλοι οι απεργοί πάνε να γιορτάσουν την επιτυχία στις ταβέρνες και τα καφενεία αυτού του εργοστασίου επισιτισμού που λέγεται Εξάρχεια. Εκεί βλέπεις μια τελειώς διαφορετική εικόνα, κι ας έλεγαν τα μεγάφωνα της ΓΣΕΕ ότι «σήμερα νέκρωσε όλη η Ελλάδα». ΣερβΙτόρες, μάγειροι, λαντζέρες, ταμίες, καθαρίστριες, ψήστες δουλεύουν σε φρενήρεις ρυθμούς. Τα μαγαζιά είναι τόσο ζωντανά όσο ποτέ. Η συγκάτοικός μου επίσης δουλεύει. Πέρνουμε αφίσες και προκηρύξεις και κατευθυνόμαστε προς τα φαγάδικα της Μπενάκη. Στους πελάτες πάμε πρώτ’απ’όλα. «Δε το είχαμε σκεφτεί έτσι! Εχετε δίκιο» από δύο νεαρά κορίτσια. «Μπράβο σας. Να βγείτε στο βήμα να τα πείτε και μέσα στις οργανώσεις σας» από μια πενηντάρα στέλεχος της Ανοιχτής Πόλης. «Αν είχε πέσει τέτοια γραμμή από κάποιο συλλογικό όργανο, ότι σήμερα δεν καταναλώνουμε, θα το τηρούσαμε. Ατομικά, τι νόημα έχει;» από άλλη παρέα απεργών. «Και πού να φάω; Σπίτι μου δεν έχει φαί. Το ίδιο κάνει, γιατί κι εκεί το delivery boy, θα μου το φέρει» από αριστερίστικη φοιτητοπαρέα. «Κι εγώ σε μικρό μαγαζί δουλεύω, αν θέλουν ας απεργήσουν» από τσαμπουκαλή αριστερό.

Servio=υπηρετώ. Η προκήρυξη του Σωματείου Σερβιτόρων-Μαγείρων έτσι ξεκινά.

Είναι δυνατόν οι αυτός ο κλάδος εγαζομένων να είναι οι αυτονόητοι υπηρέτες μας ακόμα και τη μέρα της γενικής απεργίας; Αν δε μας αρέσει η εκτίμηση ότι υπάρχει εργατική αριστοκρατία και από κάτω της όλοι οι υπόλοιποι, μαθαίνουμε να βλέπουμε τις πωλήτριες και τους σερβιτόρους σαν εργαζόμενους και τη μέρα της απεργίας, ΟΥΤΕ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ, ΟΥΤΕ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΟΥΜΕ.

μια επισφαλώς εργαζόμενη


Η εργατικη αλληλεγγυη δεν ειναι απλα λεκτικες ρουκετες. Ειναι και συλλογικη και ατομικη σταση. Σε καθε διαφορετικη περιπτωση, και μισο εκατομμυριο να ειμασταν στον δρομο χτες, πραγματικα δεν καναμε τιποτα περισσοτερο απο μια τρυπα στο νερο.

Δηλωσεις Ρουσοπουλου

Αναφερομενος στην σημερινη μεγαλειωδη κινητοποιηση των εργαζομενων για το ασφαλιστικο, ο Υπουργος Επικρατειας Θ.Ρουσοπουλος δηλωσε:

Αυτό που προωθεί η Κυβέρνηση δεν είναι νόμος για την ασφάλεια. Είναι νόμος για την ανασφάλεια του Έλληνα πολίτη, των συνταξιούχων. Είναι σαν να τιμωρεί τους εργαζόμενους σε μια διαρκή αγωνία για το μέλλον τους, για την τύχη των συντάξεών τους. Υπάρχει έλλειμμα ασφάλισης, όπως υπάρχει και έλλειμμα Κυβέρνησης. Υποτίθεται ότι το νομοσχέδιο είναι προϊόν εθνικού διαλόγου. Η σημερινή απεργία και μόνον, η έντονη αντίδραση των εργαζομένων όλων των πλευρών, αποδεικνύει το αντίθετο. Αποδεικνύει, δηλαδή, ότι η περίφημη ασφαλιστική μεταρρύθμιση της Κυβέρνησης είναι μια ακόμη απορρύθμιση του συστήματος.


Δεν το πιστευετε? Ακουστε και το ηχητικο ντοκουμεντο.

Εγω παντως συμφωνω απολυτα με τον κυριο Ρουσοπουλο.

Γεφυρες

Η γεφυρα του ποταμου Δρινου
φωτογραφος: steffen42, αδεια χρησης: CC-by-nd-2.0


Καποτε αρκουσε μια γεφυρα πανω απο ενα ποταμι για να φερει κοντα Χριστιανους και Μουσουλμανους. Σημερα χρειαζεται λιγο περισσοτερο κουραγιο. Και ας σε πουν και ανθελληνα.

Stain Boy

Eνα απο τα ποιηματακια του Tim Burton στην συλλογη "The Melancholy Death of Oyster Boy & Other Stories", αναφερεται στο Stain Boy:

Stain Boy

Of all the super heroes,
the strangest one by far,
doesn't have a special power,
or drive a fancy car.

next to Superman and batman, I guess he must seem tame.
But to me he is quite special,
and Stain Boy is his name.

He can't fly around tall buildings,
or outrun a speeding train,
the only talent he seems to have
is to leave a nasty stain.

Sometimes I know it bothers him,
that he can't run or swim or fly,
and because of this one ability,
his dry cleaning bill is sky-high.


Το 2000, τρια χρονια μετα την εκδοση του "The Melancholy Death...", ο Burton εφτιαξε μια σειρα 6 μικρων (πολυ μικρων) επεισοδιων με τις περιπετειες του Stain Boy. Στο πρωτο επεισοδιο, αντιμετωπιζει το Stare Girl:



Δειτε τα υπολοιπα επεισοδια εδω.

Space wallpapers

Συνεχιζοντας στο space age mood στο οποιο με εχει βυθισει ο Αρθουρ Κλαρκ με το "2001 Οδυσσεια Ενα" του, και επειδη ειμαι και κουρασμενος πολυ, απλα ενα λινκ προς το Jet Propulsion Laboratory της NASA, οπου υπαρχουν τα ομορφοτερα διαστημικα wallpapers που καταφερα να βρω την Κυριακη το μεσημερι.

Και μια μικρη προγευση πριν κανετε κλικ το λινκ αποπανω. Ειναι η Ιω μπροστα απο τον Δια. Προσπαθηστε να συνειδητοποιεισετε τα μεγεθη. Αφου κανετε μια πρωτη προσπαθεια, προσεξτε την ιλιγγιωδως καθαρη σκια της Ιους. Και ξαναπροσπαθηστε να συνειδητοποιεισετε τα μεγεθη...

(δειτε τους ορους χρησης του wallpaper)


Περιττο να αναφερω οτι εχω κατεβασει πρακτικα ολα τα wallpapers τα οποια πλεον εναλλασονται αυτοματα καθε δυο ωρες στο desktop του KDE μου...

Η επιστροφη του Λεανδρου!!

Ολοι νομιζαμε οτι ειχε σταματησει να κανει κομικς. Ολοι ειχαμε πιστεψει οτι το ειχε πια οριστικα ριξει στη μουσικη, οπως μας ελεγε ο γραμματοαπαντητης του "9". Αλλα ο Λεανδρος, ο δημιουργος της Χωματερης, του Παρια και της Nada Overdrive, ιζ μπακ. And with a vengeance...

Αναδημοσιευω απο την Ελευθεροτυπια του χτεσινου Σαββατου. Το κομικ δεν ειναι κοπιλεφτ (εκτος και η Ελευθεροτυπια εγινε ξαφνικα κοπιλεφτ), αλλα υποθετω οτι αν το ζητουσα απο τον ιδιο τον Λεανδρο θα μου εριχνε μια σφαλιαρα και θα μου ελεγε να μην τον πρηζω με ηλιθιες ερωτησεις και προφανως να κανω οτι γουσταρω γιατι το κοπιραιτ και το κοπιλεφτ δεν ειναι παρα γεννηματα του καπιταλισμου για να βαλουν φραχτες στην ελευθερια του μυαλου και την δικτυακη αναρχια. Πιθανον να κινδυνευα να φαω και την κιθαρα του στο κεφαλι. Ιδου λοιπον:

(Σε καθε περιπτωση, αν εισαι ο copyright holder και τσαντιστηκες,
πες μου να το κατεβασω να ησυχασεις κιεσυ κιεγω...)

Jus soli, Jus sanguinis...

Και στη μεση, ο Μιχαλης:

Με λένε Μιχάλη. Γεννήθηκα το 1980 στην Αθήνα, στο "Μητέρα". Οι γονείς μου τότε έμεναν στο Παγκράτι. Μετά τη γέννα μου μετακομίσαμε στα Πατήσια. Οι γονείς μου είναι από τη Νιγηρία.


...

Έκανα βόλτα ένα απόγευμα, όταν ξαφνικά μπροστά στα πόδια μου σταμάτησε ένα αστυνομικό τζιπ. Βγήκαν έξω δυο αστυνομικοί και μου ζήτησαν τα χαρτιά. Είχα μαζί μου τη ληξιαρχική πράξη γέννησης. Θεωρούσα ότι ήταν αρκετή, αφού είχα γεννηθεί στην Ελλάδα. Με πήγαν στο Τμήμα. Μου είπαν ότι τα χαρτιά μου είναι ελλιπή.

Ένας από τους αστυνομικούς μού είπε ότι θα με απελάσουν. «Πού θα με απελάσετε;» ρώτησα. «Στα σύνορα και να πας από εκεί που ήρθες», μου απάντησε. «Εγώ δεν ήρθα από πουθενά. Έχω γεννηθεί στην Ελλάδα», είπα. Δεν πήρα απάντηση. Απέλαση, σύνορα, όλα αυτά μου φαίνονταν σαν ταινία. Έφυγε η γη κάτω από τα πόδια μου και είχα κατατρομάξει. Έμεινα εκεί τρεις μέρες, στο σκοτάδι, κοιμόμουν χάμω, σε ένα μικροσκοπικό κελί με δυο Πακιστανούς που δεν μιλούσαν ούτε ελληνικά ούτε αγγλικά. Αυτές οι τρεις μέρες ανέτρεψαν τα πάντα μέσα μου.


...

Τα ελληνικά είναι η γλώσσα σου...Νιώθεις σιγά σιγά να ανοίγει ένα χαντάκι ανάμεσα σε σένα και στους φίλους σου. Εκείνοι προχωράνε, κυκλοφορούν ελεύθεροι. Αυτό που για σένα αποτελεί ζήτημα ζωής και θανάτου, γι΄ αυτούς είναι ένα τίποτα. Επειδή δεν έχεις κανονικά χαρτιά δεν μπορείς να κάνεις σχέδια για το μέλλον. Σκέψου τι κατάπτωση. Να είσαι είκοσι χρόνων και να μη μπορείς να κάνεις σχέδια για το μέλλον.


Το αιτημα ειναι "οχι στο ρατσισμο απο την κουνια" και οποιαδηποτε mainstream δημοσια ανακινηση του θεματος θα ηταν μια ακομα πρωτης ταξεως ευκαιρια για καθε λογης "εθνικοφρονες" να αποδειξουν ποσο χοντροπετσοι και απανθρωποι μπορουν να ειναι...

Στα φεγγαρια του Κρονου

Μια συγκλονιστικη ομιλια-παρουσιαση δεκαεπτα λεπτων απο την Carolyn Porco, επικεφαλης της φωτογραφικης ομαδας της Αποστολης Cassini-Huygens για τον Κρονο και τους δορυφορους του.

Δειτε εδω για περισσοτερες επιλογες αναπαραγωγης (πχ μεγαλυτερη αναλυση) ή download.



Η τρομακτικα πανεμορφη φωτογραφια στο τελος της παρουσιασης ειναι παρακατω. Αν δεν κανατε ποτε πριν κλικ για μεγενθυση στο παρελθον, ηρθε η ωρα να ξεκινησετε:

Ο Κρονος προκαλωντας Ηλιακη ελλειψη.
Στα αριστερα, αναμεσα στα εξωτερικα δαχτυλιδια, η Γη...
Τα χρωματα ειναι επιτηδες τονισμενα για φωτεινοτητα.
πηγη: wikicommons, φωτογραφια απο την NASA στο public domain.

"Ενσωματωσιμα αιτηματα"

Σε μια συνεντευξη στον Ziga Vodovnik, στην ερωτηση "Ποια ειναι η γνωμη σας για το "διλημμα των μεσων" - επανασταση ή κοινωνικη και πολιτικη εξελιξη?", ο Νοαμ Τσομσκι απαντησε:

Δεν το βλεπω αληθινα σαν διλημμα. Εχει νοημα, σε καθε συστημα κυριαρχιας και ελεγχου, να προσπαθεις να το αλλαξεις οσο περισσοτερο γινεται μεσα στα ορια που το ιδιο το συστημα επιτρεπει. Αν φτασεις στα ορια του, τα αξεπεραστα συνορα του, τοτε πιθανον ο μονος τροπος να προχωρησεις να ειναι η συγκρουση, η παλη και η επαναστατικη αλλαγη. Αλλα δεν χρειαζεται επαναστατικη αλλαγη για να εργαστει κανεις για την βελτιωση της ασφαλειας και των συνθηκων υγιεινης στα εργοστασια για παραδειγμα, γιατι μπορει κανεις να καταφερει αυτες τις αλλαγες μεσα απο κοινοβουλευτικες διαδικασιες. Οποτε, προσπαθεις να το σπρωξεις οσο μακρυτερα γινεται.

Οι ανθρωποι συχνα ουτε καν αναγνωριζουν την υπαρξη των συστηματων καταπιεσης και κυριαρχιας. Πρεπει να παλεψουν για να αποκτησουν τα δικαιωματα τους μεσα στα συστηματα στα οποια ζουν πριν ακομα συνειδητοποιησουν οτι υφισταται καταπιεση.

Παρτε για παραδειγμα το γυναικειο κινημα. Ενα απο τα πρωτα βηματα για την αναπτυξη του ηταν οι λεγομενες "καμπανιες συνειδητοποιησης", η προσπαθεια να συνειδητοποιησουν οι γυναικες οτι το να κυριαρχουνται και να ελεγχονται δεν ειναι η φυσικη κατασταση του κοσμου. Η γιαγια μου δεν μπορουσε να συμμετασχει στο γυναικειο κινημα καθως δεν ενοιωθε καμια εκμετταλευση, υπο μια εννοια. Ετσι ηταν απλα η ζωη, οπως ο ηλιος ανατελλει το πρωι.

Μεχρι οι ανθρωποι να μπορεσουν να συνειδητοποιησουν οτι δεν ειναι οπως ο ηλιος που ανατελλει το πρωι, οτι τα πραγματα μπορουν να αλλαξουν, οτι δεν εισαι υποχρεωμενος να ακολουθεις εντολες, οτι δεν εισαι υποχρεωμενος να υφιστασαι ξυλοδαρμους, μεχρι οι ανθρωποι να μπορουν να συνειδητοποιουν οτι κατι δεν παει καλα με ολα αυτα, μεχρι αυτο να ξεπεραστει, δεν μπορεις να προχωρησεις. Και ενας απο τους τροπους για να το καταφερεις αυτο ειναι να προσπαθεις να πιεζεις για μεταρρυθμισεις μεσα στα υπαρχοντα συστηματα καταπιεσης και αργα η γρηγορα ανακαλυπτεις οτι θα πρεπει να τα αλλαξεις τελειως.
(μεταφραση δικη μου)

Πανω στο ιδιο περιπου θεμα και η τελευταια παραγραφος απο το αρθρο του Zizek "Η Αντίσταση Είναι Παράδοση":

Το μάθημα εδώ μας λέει ότι δεν είναι αληθινά ανατρεπτική η επιμονή στα ‘άπειρα’ αιτήματα, τα οποία ξέρουμε ότι αυτοί που κατέχουν την εξουσία δεν μπορούν να ικανοποιήσουν. Επειδή γνωρίζουν ότι το ξέρουμε, μια τέτοια στάση με ‘άπειρα αιτήματα’ δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα στην εξουσία: “Πολύ ωραία λοιπόν που με τα κρίσιμα αιτήματά σας μας θυμίζετε σε τι είδους κόσμο θα θέλαμε όλοι να ζούμε. Δυστυχώς όμως, ζούμε στον πραγματικό κόσμο, όπου πρέπει να ασχολούμαστε μ’ αυτά που είναι δυνατά.” Αντίθετα, αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να βομβαρδίζουμε όσους κατέχουν την εξουσία με στρατηγικά και καλά διαλεγμένα, συγκεκριμένα, πεπερασμένα αιτήματα, τα οποία δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν με τα ίδια προσχήματα.
(μεταφραση του Μωυση Μπουντουριδη)

Γιατι πρεπει τα αιτηματα των κινηματων μας να μην ειναι "ενσωματωσιμα"? Γιατι να θεωρειται περιπου προδοσια απο καποια κομματια της Αριστερας το να μπορει η Αριστερα να καταθετει εφικτες και υλοποιησιμες προτασεις?

What a wonderful world



Η φωτογραφια ειναι απο τα Wikicommons και ειναι στο public domain, οπως εν γενει οι φωτογραφιες που προερχονται απο τη NASA.

Ειναι τα ανωτερα στρωματα της ατμοσφαιρας της Γης και στο βαθος η Σεληνη. Μπροστα απο τη Σεληνη πρεπει να βρισκεται καποιος δορυφορος.

Βαζει λιγο τα πραγματα σε προοπτικη, ε?

Το 1337 ολοκληρο

Το xkcd, προσφατα ολοκληρωσε την δημοσιευση σε συνεχειες της μινι ιστοριας 1337 (διαβαζε "leet"), το πρωτο κομικ του που δεν ειναι στριπακι.

Mιας και μπορω, αναδημοσιευω εδω το 1337 ολοκληρο. Tο κομικ εχει αδεια χρησης CC-by-nc-2.5. Kλικ για μεγεθυνση κλασικα. Παμε:

1337