Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ανάσταση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ανάσταση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Καλα Χριστουγεννα!

Οπως προσφατα εμαθα χαρη σε εναν καλο φιλο (ο οποιος το εχει συνηθειο να με μαθαινει ωραια καινουρια πραγματα), ο Μπενγιαμιν στην πρωτη απο τις εικοσι "Θεσεις πανω στην φιλοσοφια της Ιστοριας" περιγραφει την θεολογια σαν την κρυμμενη κινητηριο δυναμη πισω απο τον ιστορικο υλισμο. Ο Ζιζεκ παλι, αντιστρεφει το παραδειγμα.

Αν δεχτουμε οτι υπαρχει μια τετοια σχεση μεταφυσικης και πολιτικης της απελευθερωσης, τοτε ειναι ενδιαφερον να παρατηρησει κανεις οτι οι νεοφιλελευθερες, politically correct γλυκατζες με τους Santa Claus, το Βορειο Πολο, τα Season Greetings, το Christmas Spirit και τα X-mass ("ο αγνωστος-Χ γενναται σημερον"!) εχουν περισσοτερη σχεση με την κοκα κολα παρα με τα Χριστουγεννα, δηλαδη την Γεννηση του Ιησου του λεγομενου Χριστου και φερομενου ως Θεου. Το πολιτισμικο αμοκ του Santa Claus που μπορουμε να δουμε γυρω γυρω "τις αγιες αυτες μερες" (ας το ονομασουμε Christmas, για να καταλαβαινομαστε) δεν εχει καμια απολυτως σχεση με το θρησκευτικο γεγονος της Γεννησης. Αντιθετα, αν τα παρουμε συμβολικα, προκειται για τα ακριβως αντιθετα (μια σχιζοφρενεια του καπιταλισμου?).

Το Christmas ειναι το σημειο μηδεν του συγχρονου Δυτικου πολιτισμου της αστικης αντιπροσωπευτικης δημοκρατιας και του νεοφιλελευθερου καπιταλισμου. Τα εχει ΟΛΑ μεσα. Στο πεδιο της οικονομικης ζωης των "αγιων αυτων ημερων", τα νεοφιλελευθερα ιδεωδη: το καταναλωτικο οργιο, η αχαλινωτη αγορα, τα εξοντωτικα ωραρια εργασιας, ο υπερδανεισμος. Στο πεδιο του φαντασιακου, η κυριαρχια του απονευρωμενου και θρησκευτικα ουδετερου Santa Claus που μοιραζει δωρα (που βρηκε φτηνοτερα στα Τζαμπο) οριζει το πολιτικο πλαισιο: you'd better watch out, he knows if you've been bad or good. Τα "happy holidays" και τα "season greetings" ειναι ακριβως το politically correct ιδεωδες του απονευρωμενου νεοφιλελευθερου πολυπολιτισμου: "καταναλωσε και ας εισαι και μουσουλμανος". Και στο μεταφυσικο επιπεδο, το Christmas Spirit αντικατοπτριζει ολο το ενοχικο συμπαν της αστικης δημοκρατιας του "μια φορα το χρονο", που μοιαζει υπερβολικα με το "μια φορα στα τεσσερα χρονια" αλλα και που αποτελει το αλοθι για εναν ολοκληρο χρονο χωρις την υποχρεωση για "καλες πραξεις".

Και ολο αυτο το πανυγηρι υποτιθεται οτι γινεται εχοντας στο μπαγκραουντ ...αυτο:

Ο πιτσιρικας στην εικονα ειναι επιπονα (για την πολιτικη μας ορθοτητα) ευθυς και ειλικρινης. Ντυμενος με τα ιδια ρουχα που φοραγε και τριαντα χρονια αργοτερα, υποστηριζει οτι γεννηθηκε για να σωσει τον κοσμο. Με το αποφασισμενο βλεμα του Τσε, και με το Mανιφεστο στα χερια, ο πιτσιρικας δεν εχει καμια σχεση με δωρα και Christmas Spirit και τετοια. Δεν τον ενδιαφερει να σε κανει να νιωσεις καλα ή γλυκουλικα: θελει να σωσει τον κοσμο.

Ο Santa Claus δεν σου λεει "παμε να σωσουμε τον κοσμο", μονο σε ρωταει αν ησουν καλο παιδι, αν εκανες τις καλες σου πραξεις και σε επιβραβευει με ενα δωρο (απο το Τζαμπο). Να αλλαξουμε, να σωσουμε τον κοσμο? Υπαρχει κανενας λογος? Αφου -σχεδον- ολοι -σχεδον- ευχαριστημενοι ειμαστε, Christmas Spirit και κοκα κολα και δωρα πολλα. Αστα αυτα, δεν γινεται να αλλαξει τιποτα, βολεψου με το δωρο σου, be a good boy για αλλον ενα χρονο. "Δεν αλλαζουν οι καιροι" που ελεγε και ο Αλλαχ στον αμυαλο Κεμαλ. Φαε τα brownies σου και μη μιλας.

Τον πιτσιρικα δεν τον νοιαζει αν ησουνα καλο παιδι. Εξαλλου, οταν μεγαλωσε ολο κακες παρεες εκανε με πουτανες και τοκογλυφους -μεχρι και στο σταυρο απανω ο αδιορθωτος, με κατι ληστες τα βρηκε. Δεν θα σου δωσει ενα δωρακι και ενα cookie με γαλα και δεν θα σε στειλει να εισαι καλο παιδι μεχρι του χρονου. Δεν σου προτεινει τιποτα λιγοτερο απο την ολικη αλλαγη του κοσμου, τιποτα λιγοτερο απο την Παγκοσμια Επανασταση.

Καλα Χριστουγεννα.

San Ernesto de La Higuera

Το απογευμα της 9ης Οκτωβριου του 1967, ενας Βολιβιανος στρατιωτης, ο Mario Terán, κληρωθηκε να εκτελεσει τον Τσε Γκεβαρα. Αντικρυζοντας τον, ο Τσε του ειπε "Ξερω οτι εισαι εδω για να με σκοτωσεις. Πυροβολησε με, δειλε, θα σκοτωσεις απλα εναν ανθρωπο". Με την καθοδηγηση του πρακτορα της CIA Félix Rodríguez, ο Terán τον πυροβολησε με τετοιο τροπο ωστε να φανει οτι σκοτωθηκε σε μαχη, προσεχοντας ταυτοχρονα να μην του καταστρεψει το προσωπο, για να φαινεται καλα στις φωτογραφιες.

Εδεσαν το πτωμα του Τσε στις μπαρες ενος ελικοπτερου και το μετεφεραν σε μια κοντινη πολη για να το δειξουν στις εφημεριδες. Ο Rodríguez εκλεψε το ρολοι του και μερικα ακομα προσωπικα του αντικειμενα και αφου ενας στρατιωτικος γιατρος ακρωτηριασε τα χερια του, αξιωματικοι του Βολιβιανου στρατου πηγαν και το εθαψαν μυστικα στο κοντινο στρατιωτικο αεροδρομιο.

Γκραφιτι στη Βηθλεεμ. 40 χρονια μετα.
πηγή: Creap, αδεια χρησης CC-by-2.0


40 χρονια αργοτερα, οι ντοπιοι μιλουν για τον San Ernesto de La Higuera και στην αλλη ακρη της γης, Παλαιστινιοι αγωνιστες ζωγραφιζουν το πορτραιτο του στους τοιχους της υποδουλης Βηθλεεμ.

Τους Τσε Γκεβαρα οι ανθρωποι δεν τους ξεχνουν, τους ονομαζουν αγιους και τους δινουν αιωνια υστεροφημια. Στους Terán και στους Rodríguez δεν δινουν χωρο μεγαλυτερο απο μια υποσημειωση.

Death is the Road to Awe



Ποσο ομορφες ειναι οι πλανες των ανθρωπων...

Το βιντεο αποτελειται απο κομματια και μουσικη της ταινιας The Fountain του Darren Aronofski, που ανεφερα πριν μερικες μερες.

Ο πατριωτισμος των Ελληνων...

(...στον οποιον επαφιεται η τηρηση του Συνταγματος και των νομων)

Επανυδριση Λαου. Οπως το ακουτε. Οπως το ειπε ο Λακης Λαζοπουλος. Πιασαμε πατο, πατο! και το μονο που μας μενει ειναι η Επανιδρυση Λαου. Γιατι δεν μας μενει τιποτα αλλο να κανουμε.

Γιατι δεν υπαρχει καμια συνομωσια που εβαλε στοχο την Ελλαδα. Αυτα ειναι παραμυθια για να φοβηθουμε και να μπουμε κατω απο τις φτερουγες της μαμας κυβερνησης και του μπαμπα κατεστημενου και να βολευτουμε στη ζεστασια της φοβισμενης ανευθυνοτητας. Δεν υπαρχει καμια συνομωσια που εβαλε στοχο την Ελλαδα. Μονοι μας την καψαμε την πατριδα μας.

Υπαρχουν υπευθυνοι και εχουν ονοματα και διευθυνσεις και θεσεις στο Κρατος, ειτε σαν πολιτικη ηγεσια ειτε σαν ανευθυνοι καρεκλοκενταυροι. Υπαρχουν υπευθυνοι. Ειναι εκεινοι που:

αφησαν την πυροσβεστικη με 4000 αδειες οργανικες θεσεις
αφησαν τον εξοπλισμο της πυροσβεστικης να ρημαξει
αφησαν στην τυχη τους τα δαση
δεν εφτιαξαν αντιπυρικες ζωνες
αποδυναμωσαν τις δασικες υπηρεσιες
δεν εφτιαξαν Εθνικο Κτηματολογιο
εφτιαξαν παρανομες χωματερες
νομιμοποιησαν αυθαιρετα
αποχαρακτηρισαν δασικες εκτασεις
εδωσαν δημοσια γη για τερατωδη "αναπτυξη" του τουρισμου
δεν εκατσαν ποτε να καταστρωσουν μηχανισμους αντιμετωπισης κρισεων
δεν εκατσαν ποτε να σχεδιασουν σχεδια εκκενωσης οικισμων
σπαταλησαν λεφτα για F-16 αντι για Canadair
δεν εκπαιδευσαν το στρατο στην αντιμετωπιση μη-πολεμικων κρισεων
σπαταλησαν δημοσιο χρημα αντι να το χρησιμοποιησουν
αφησαν τους οικοδομικους συνεταιρισμους ανεξελεγκτους
εξειδικευσαν την αστυνομια στην καταστολη αντι στην υπηρεσια του πολιτη
φατριασαν τις υπηρεσιες που θα επρεπε να συνεργαζονται αψογα
και τα λοιπα και τα λοιπα και τα λοιπα και τα λοιπα και τα λοιπα

Αλλα δεν ειναι εκεινοι οι πραγματικοι υπευθυνοι. Οχι, αυτοι τη δουλεια τους εκαναν. Οχι τη δουλεια που λεει το επισημο "job description" τους, αυτα ειναι για να κοροιδευομαστε. Εκαναν τη δουλεια που εμεις σαν Λαος τους ζητησαμε. Τη δουλεια για την οποια εμεις σαν Λαος τους ψηφισαμε και τους αναδειξαμε.

Γιατι καθε Λαος εχει την κυβερνηση και το κρατος που του αξιζει και του ταιριαζει. Την κυβερνηση και το κρατος που του κανει καλυτερα τη δουλεια που θελει. Γιατι εμεις, ο Ελληνικος Λαος ειμαστε εκεινοι που:

τους εκλεγουμε 60 χρονια τωρα
τους ζηταμε ρουσφετια 186 χρονια τωρα
χτιζουμε αυθαιρετα
καταπαταμε δημοσια γη
ζουμε για μια θεση στο δημοσιο
πεταμε σκουπιδια στο δασος
καταναλωνουμε σαν να μην υπαρχει αυριο
διαφθειρουμε κρατικους λειτουργους
μπουρδελοποιουμε καθε εκφανση δημοσιας ζωης
καθομαστε και τους βλεπουμε σαν χανοι στην TV
χτιζουμε πανω σε ρεματιες
φοροδιαφευγουμε και εισφοροδιαφευγουμε
λαρευουμε τη συνομωσιολογια
περιμενουμε τα παντα απο το πανταχου Απων κρατος
πουλαμε την πατριδα μας για ψιχουλα
ανεχομαστε την κρατικη αυθαιρεσια
νομιζουμε οτι ειμαστε καποιοι επειδη καταγομαστε απο τον Περικλη
χειροκροταμε την απανθρωπια της αστυνομιας
διεκδικουμε δημοσιες γαιες
και μεταξυ αλλων...
κανουμε εμπρησμους στα δαση μας

Εμεις ειμαστε ο Ηθικος Αυτουργος. Εμεις. Δεν υπαρχει πεπρωμενο, μοιρα, τιποτα δεν ειναι γραμμενο. Ο Θεος δεν εβαλε πουθενα την υπογραφη του εκτος απο ενα σημειο: οτι εμεις φτιαχνουμε τη μοιρα μας. Μονοι μας μεγαλουργουμε, μονοι μας καταστρεφομαστε.

Μεχρι τωρα ημασταν σαν εκεινον τον τυπο στην ασπρομαυρη Γαλλικη ταινια, το Μισος: πεφταμε απο εναν ουρανοξυστη. Και καθε φορα που περναγαμε εναν ακομα οροφο λεγαμε "μεχρι εδω, ολα πανε καλα". Αλλα δεν ειναι η πτωση που ποναει, ειναι η συγκρουση με το εδαφος. Και φετος χτυπησαμε το εδαφος, πιασαμε πατο.

Και μας χρειαζοταν, γιατι ξεχασαμε. Ξεχασαμε το 1922, ξεχασαμε τι θα πει προσφυγια. Ξεχασαμε το 1942, τι θα πει πεινα. Ξεχασαμε τι θα πει Αντισταση, Εθνικη Αντισταση, τι ειναι να παιρνουμε τις τυχες μας στα χερια μας. Ξεχασαμε τι θα πει ξενιτεμος και μεταναστευση, ξεχασαμε τι σημαινει Γκασταρμπαιτερ. Ξεχασαμε τι θα πει εξορια και φυλακη και αγωνας για Δημοκρατια. Χασαμε τα οραματα μας και τη φλογα μας. Γιναμε ενας κοιμισμενος, χοντρος και χοντροπετσος Λαος ευχαριστημενος στην αγνοια και την παθητικοτητα του καταναλωτισμου μας. Στη βολεψη μας. Στις "δαφνες" του αρχαιου πολιτισμου μας. Στη στενοκεφαλια και τη βλακεια μας. Γιναμε επιτελους ...Ευρωπαιοι. Γιαυτο, χρονια τωρα χρειαζομασταν ενα ταρακουνημα. Μια γερη σφαλιαρα.

Και ηρθε η σφαλιαρα. Η "αδαμαστη Ελληνικη ψυχη" μας καταλαβε οτι ειμαστε ανημποροι που κυβερνιωνται απο ανικανους. Αναγκαστηκε να ζητησει βοηθεια απο τους ξενους. Εμεις, οι "γεννημενοι νικητες" με την επιτυχια στα γονιδια μας. Πιασαμε πατο. Πατο. Πατο. Σαν το βασιλειο στο Παραμυθι χωρις Ονομα. Τωρα πια, μονο ενας δρομος υπαρχει. Επανιδρυση Λαου.

Τερμα πια οι μαλακιες.

Tony Onuoha


Black and Proude Tony

No peace for the Bad Police

Let your Spirit strike the Police people that killed you.


Αυτοί μπορεί να είναι μαύροι αλλά η δική μου η ψυχή είναι πιο μαύρη μ’αυτό που έγινε





πηγη φωτογραφιας: athens.indymedia.org, αδεια χρησης: CC-by-sa-2.0

Για την Αμαλία



«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»



(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)



«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»



(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)



Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.



Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.





Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.



Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.



«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»



(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)





Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:



«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»



Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:



* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ







ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.



* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ





ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.




Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων



(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").






ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ



Αναστάσιμο

Οταν λεμε "Χριστος Ανεστη", ενα απο τα βασικα πραγματα που κανουμε ειναι να εννοουμε ταυτοχρονα: "Χαρε, κλασε μας μια μαντρα!".



Κατι τετοιο λεει και ο Θανασης Παπακωνσταντινου στο τραγουδι "Τα Παξιμαδια":

Βαρκάρη του Αχέροντα σ' έχουν ξεδιαλεγμένο
να' χεις μολύβι στη καρδιά στα μάτια νυχτερίδες
κι όσους ρωτούν για συγγενείς να λες πως δεν τους είδες

Ήρθα και 'γω 'να πρωινό που 'χαν τα χόρτα πάχνη -
μήτε στη βάρκα ν' ανεβώ ούτε για να ρωτήσω -
στην όχθη μόνο να σταθώ και να σου τραγουδήσω:

"Φοράει ο μέρμηγκας γυαλιά κι οι πέτρες έχουν γένια
έχεις και συ κακόμοιρε κουπιά σε μαύρα χάλια
που μόλις πέσουν στονερό λιώνουν σαν παξιμάδια."


Αιντε, Χριστος Ανεστη!