Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκλογές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκλογές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Μουσαραφ, Ζιζεκ και Κολμπερ

Ο στρατηγος Περβεζ Μουσαραφ "επανεξελεγη" προεδρος του Πακισταν. Ο Μουσαραφ, ο εκλεκτος των ΗΠΑ ειναι "εγγυητης της σταθεροτητας" στο Πακισταν, της μονης μουσουλμανικης χωρας με πυρηνικα. Η επανεκλογη του, με εμμεση ψηφοφορια απο τη Βουλη και τη Γερουσια, εγινε με καταπληκτικη πλειοψηφια. Απο τους 1170 βουλευτες και γερουσιαστες που εχουν δικαιωμα ψηφου, συνολικα ψηφισαν οι 685 και απο αυτους οι 671 ψηφισαν τον Μουσαραφ. Ποσοστο 97,96% επι των εγκυρων ψηφοδελτιων!

Οι συμμαχοι των ΗΠΑ στη Μεση Ανατολη, ειναι βεβαια οι προμαχωνες της Φιλελευθερης Αστικης (και φυσικα νεοφιλελευθερα καπιταλιστικης) Δημοκρατιας που εχουν σκοπο να "μεταλαμπαδευσουν" εκει. Τρανταχτο παραδειγμα, εκτος βεβαια απο τον Μουσαραφ του 97,96% ειναι και η Σαουδικη Αραβια, μια δημοκρατικη κοινωνια που κανει τις σκανδιναβικες σοσιαλδημοκρατιες να μοιαζουν με γκουλαγκ.

Το αστειο της υποθεσης ειναι οτι αυτη η ιστορια με το 97,96% μου θυμιζει παρα πολυ μια ιστορια που ακουσα τελευταια. Πολυ προσφατα ειχα την ευχαριστηση να παρακολουθησω δυο διαλεξεις που εδωσε ο Σλαβοι Ζιζεκ στην Αθηνα. Μια στο Παντειο την Τεταρτη με θεμα "Για μια οικολογια χωρις τη Φυση" και μια στα προπυλαια την Πεμπτη με θεμα "Η φιλελευθερη ουτοπια".



Μετα απο την διαλεξη της Τεταρτης, στον πεζοδρομο πισω απο το Παντειο οπου ειχαμε αραξει πεντε νοματαιοι και νοματαιες και συζητουσαμε τι διαολο εννοουσε ο Ζιζεκ με το "il n'y a pas de Nature", ο φιλος μου ο Κωστας μου ειπε μια ιστορια που αφηγειται ο Ζιζεκ σε καποιο απο τα βιβλια του. Η καλυτερη εξιστορηση της που μπορεσα να βρω ετοιμη στο ιντερνετ, ειναι απο ενα σχολιο σε ενα blog και λεει τα εξης:

This point came up in the seminar I am, by coincidence, taking with Zizek, where he gave an example that seems to tie some of these ideas together. Zizek's example of subversive conformity was of his being a member of a dissident group in Slovenia, publishing a newspaper the day after a rigged Soviet election, with the headline reading something like "Surprise Landslide Victory for Communist Party!" The headline is an example of conformity insofar as the elections are supposed not to have been rigged; therefore the huge margin of victory is supposedly a "surprise." Yet, of course, the gesture is subversive since everybody knows (but is not allowed to say) that the elections are rigged: the headline in fact reveals the absurd open secret of the rigged elections.


Η ιστορια ειναι ενα παραδειγμα αυτου που ο Ζιζεκ ονομζει "ανατρεπτικο κομφορμισμο" και που με βασικο εργαλειο την "υπερ-ταυτιση", γελαει στα μουτρα οποιουδηποτε ανελευθερου καθεστωτος και αποκαλυπτει ανελεητα τον πραγματικο χαρακτηρα του. Το καλυτερο προσφατο παραδειγμα που μπορω να θυμηθω δεν ειναι αλλος απο τον αγαπημενο μου Αμερικανο, τον Στιβεν Κολμπερ και πιο συγκεκριμενα, την διαβολικα σατιρικη ομιλια που απηυθηνε στον Μπους, κυριολεκτικα in his face, το 2006.

Με ολα αυτα, ο τιτλος της αναλυσης του BBC "Has Musharraf outfoxed his foes?", οπως και να το κανει κανεις, παιρνει μια αλλη χροια.

38.10%

πηγη: Grébert, αδεια χρησης: CC-by-2.0

Στα γρηγορα: το ΠΑΣΟΚ εχασε τις εκλογες για τους ιδιους λογους για τους οποιους ο Σαρκοζι εγινε πρεζινταν. Μολις τρεις μηνες πριν τα λεγαμε.

Μουμουεδοκρατια

Αν κοιταξατε καθολου τα συγκεντρωτικα αποτελεσματα των εκλογων, και ριξατε μια ματια λιγο παρακατω απο τα πεντε κομματα που μπηκαν στη Βουλη, θα παρατηρησατε κατι που σε πρωτη ματια φαινεται παραδοξο: η Δημοκρατικη Αναγεννηση δεν ειναι το εκτο κομμα, αλλα το εβδομο. Εκτο κομμα στις εκλογες ηρθαν οι Οικολογοι Πρασινοι.

Αν μιλησουμε αριθμητικα, οι Οικολογοι Πρασινοι πηραν το 1.05% του εκλογικου σωματος με 75,477 ψηφους. Η Δημοκρατικη Αναγεννηση πηρε το 0.80% με 57,175 ψηφους. Φυσικα, κανενας απο τους δυο δεν περασε το 3% για να βγαλει βουλευτη, οι Οικολογοι Πρασινοι ομως ξεπερασαν το "ψυχολογικο φραγμα" του 1%.

Δεν μπορω να μην παρατηρησω το γεγονος οτι ο κυριος Παπαθεμελης της Δημοκρατικης Αναγεννησης, οχι μονο αναφεροταν καθε βραδυ στα ρεπορταζ των δελτιων ειδησεων, αλλα βρισκοταν και σαν εκτο κομμα στο δυσμοιρο προεκλογικο ντιμπειτ. Ταυτοχρονα, η Δημοκρατικη Αναγεννηση ειχε στη διαθεση της αρκετα χρηματα ωστε για παραδειγμα να μπορει να σηκωνει γιγαντοαφισες, ενω στα διαφορα προεκλογικα τηλεοπτικα παραθυρα δεν ηταν σπανιο να εμφανιζεται καποιος υποψηφιος της. Το βραδυ των εκλογων, αναμεσα στις δηλωσεις των κυριων πολιτικων αρχηγων, μεταδοθηκε και η δηλωση του κυριου Παπαθεμελη. Ακομα και στην επισημη σελιδα του ΥΠΕΣ για την ανακοινωση των αποτελεσματων, η Δημοκρατικη Αναγεννηση ειναι το μονο εξωκοινοβουλευτικο κομμα του οποιου υπαρχει το λογοτυπο!

Το εξοργιστικο σε ολη αυτην την υποθεση ειναι το οτι σε αντιθεση με ολα τα παραπανω, τα ΜΜΕ αγνοησαν και εξακολουθουν ακομα και μετα το εκλογικο αποτελεσμα να αγνοουν επιδεικτικοτατα τους Οικολογους Πρασινους, ενω δεν εχουν ξεχασει τον κυριο Παπαθεμελη, ο οποιος κανει τα σχεδια του να καταφερει να μπει στο Ευρωκοινοβουλιο. Ακουσαμε τη γνωμη του πεμπτου και του εβδομου κομματος για το εκλογικο αποτελεσμα, δεν ακουσαμε ομως πουθενα τη γνωμη του εκτου. Γιατι?

Υπαρχουν δυο εξηγησεις. Η μια ειναι αθωα: οι Οικολογοι Πρασινοι δεν εχουν καποιο γνωστο μιντιακο προσωπο για προεδρο σαν τον κυριο Παπαθεμελη, του οποιου οι αποψεις ενδιαφερουν ενα ευρυτερο τηλεοπτικο κοινο. Η αλλη ειναι πονηρεμενη και παραπεμπει σε προμοταρισμα της Δημοκρατικης Αναγεννησης απο τη Νεα Δημοκρατια με σκοπο να κοψει ψηφους απο το ΛΑΟΣ.



Αλλα τα ΜΜΕ, ειδικα σε περιοδους που εχουν σημαινουσα πολιτικη σημασια, οπως οι εκλογες, δεν δικαιουνται να λειτουργουν με μονο κριτηριο την τηλεθεαση και τα νουμερα της AGB. Ο Λαος εξελεξε εκτο κομμα τους Οικολογους, και δεν εχει κανεις δικαιωμα να το αγνοει, ειδικα αν την ιδια στιγμη προβαλλεται το εβδομο κομμα.

Και ολα αυτα τη στιγμη που οι Οικολογοι Πρασινοι ουτε ειχαν πακτωλους χρηματων για να κανουν μεγαλειωδη προεκλογικη εκστρατεια, ουτε ειχαν καποια προβολη απο τα ΜΜΕ περαν εκεινης που απαιτει ο νομος και η οποια ειναι ισαξια με την προβολη των αλλων μικρων κομματων οπως πχ η ΟΑΚΚΕ. Δεν ειδαμε πουθενα υποψηφιο των Οικολογων Πρασινων σε καποιο πανελ μαζι με υποψηφιο των αλλων κομματων, δεν ειδαμε πουθενα καποια γιγαντοαφισα τους και κανεις δεν μας εδειξε δηλωσεις τους για το εκλογικο αποτελεσμα.

Αν η Δημοκρατικη Αναγεννηση ειχε την ιδια μεταχειριση με τους Οικολογους Πρασινους (ή με οποιοδηποτε αλλο εξωκοινοβουλευτικο κομμα) ειναι εξαιρετικα αμφιβολο αν θα ειχε παρει καν το 0.8% που πηρε. Ενω αν οι Οικολογοι Πρασινοι ειχαν την προβολη που ειχε η Δημοκρατικη Αναγεννηση, δεν θα μου προκαλουσε ιδιαιτερη εκπληξη αν καταφερναν ακομα και να μπουν στη Βουλη...

Εχουμε δηλαδη μια καθαρη διαστρεβλωση της Δημοκρατικης αρχης για ισοτιμια στην προεκλογικη εκστρατεια. Βεβαια, δεν ανακαλυπτω καμια Αμερικη εδω, ετσι κιαλλιως, αν ηταν τα πραγματα οπως επρεπε, το ΚΚΕ(μ-λ) για παραδειγμα θα ειχε προεκλογικα ιδιο τηλεοπτικο χρονο με την Νεα Δημοκρατια. Αλλα ακομα και αν δεχτουμε οτι η προβολη των κομματων ειναι αναλογη της προτιμησης του εκλογικου σωματος σε αυτα, και παλι η αντιμετωπιση των Οικολογων Πρασινων ειναι καταφωρα αδικη.

Με οποιο σετ κανονων και να πει κανεις οτι παιχτηκε το μιντιακο προεκλογικο παιχνιδι, οι Οικολογοι Πρασινοι αδικηθηκαν και συνεχιζουν να αδικουνται σε καθε πιθανο επιπεδο, ιδιαιτερα σε τρομερη αντιθεση με την ευνοικοτατη μεταχειρηση της Δημοκρατικης Αναγεννησης. Και η αδικια αυτη ειναι τοσο εξοφθαλμη που δεν ειναι τραβηγμενο να πει κανεις πως δεν ειχαμε εκλογες που να ειναι πραγματικα δικαιες, με οποιες συνεπειες αυτο μπορει να εχει για την (εστω κατ' επιφαση) ποιοτητα της δημοκρατιας μας...

Να αλλαξουμε πραγματικα το τοπιο. Δικαιωμα μας!



Οι εκλογες της 16ης Σεπτεμβριου εφεραν σημαντικες αλλαγες στο πολιτικο τοπιο, με σημαντικοτατες επιπτωσεις για την Αριστερα. Με 8,14% για το ΚΚΕ και 5,03% για τον ΣΥΡΙΖΑ, η Ελληνικη Αριστερα αθροιστικα συγκεντρωνει το μεγαλυτερο εκλογικο ποσοστο απο τη Μεταπολιτευση ξεπερνωντας το 13,1% του Ιουνιου του 1989. Ταυτοχρονα η συνριβη του ΠΑΣΟΚ στο 38,12% αποτελει εναν πολυ σημαντικο παραγοντα για το μελλον της εκλογικης τουλαχιστον πορειας της Αριστερας, ενω απο την αλλη, τοσο η αυτοδυναμια της ΝΔ, οσο και η εισοδος του ΛΑΟΣ στη βουλη δεν ειναι παρα αναμενομενα αποτελεσματα, οσο δυσαρεστα και αν ειναι.

Η Αριστερα βγαινει απο τις εκλογες θεαματικα ενισχυμενη. Θεωρωντας δεδομενο οτι το κυριο πεδιο δρασης της Αριστερας δεν ειναι τοσο οι εκλογες και η βουλη, αλλα τα κινηματα και οι λαικοι αγωνες, το εκλογικο αποτελεσμα δινει στην Αριστερα την δυνατοτητα να υποστηριξει, να προβαλλει και να προστατευσει ακομα αποτελεσματικοτερα απο το παρελθον τα μεγαλα κινηματα που προφανως θα αναπτυχθουν τα επομενα χρονια απεναντι σε μια ΝΔ αποφασισμενη να προχωρησει ακομα περισσοτερο τις νεοφιλελευθερες μεταρρυθμισεις. Οι 6 βουλευτες του ΣΥΡΙΖΑ στην προηγουμενη βουλη αποτελεσαν τον καλυτερο συμμαχο του φοιτητικου κινηματος. Φανταστειτε τι εχει να γινει με 13.

Νομιζω οτι μπορουμε με ασφαλεια να πουμε οτι τα αυξημενα ποσοστα της Αριστερας ειναι αμεσο αποτελεσμα της μειωσης του ποσοστου του ΠΑΣΟΚ. Και αυτο ειναι πανευκολο να εξηγηθει: το αριστερο κομματι του ΠΑΣΟΚ απηυδησε με τον κεντροδεξιας κοπης νεοφιλελευθερο προσανατολισμο του Παπανδρεου. Η συμμετοχη του ΔΗΚΚΙ στον ΣΥΡΙΖΑ ισως και να βοηθησε πολλους σοσιαλιστες ψηφοφορους να στραφουν στην Αριστερα. Οπως ειπε χαρακτηριστικα ο Αλεκος Αλαβανος, ο ΣΥΡΙΖΑ πλεον απεκτησε και μια σημαντικη σοσιαλιστικη συνιστωσα. Και το στοιχημα ειναι να την διατηρησει.

Δεν θα ειναι ευκολη υποθεση. Η ηγεσια του ΠΑΣΟΚ δεν θα αργησει να πιασει το νοημα, οτι η βαση εχει αλλες προτεραιοτητες απο εκεινες που της προτεινει. Η υπερασπιση του κοινωνικου κρατους, των εργασιακων δικαιωματων και των κοινωνικων κατακτησεων, ειναι για αυτους τους σοσιαλιστες πολιτες προτεραιοτητες τεραστιας σημασιας. Με τον ενα ή τον αλλο τροπο (με μεταλλαξη ή με αλλαγη ηγεσιας) το ΠΑΣΟΚ θα μετακινηθει προς την κεντροαριστερα και θα διεκδικησει ξανα ο,τι εχασε σε αυτες τις εκλογες.

Μια τετοια κεντροαριστερη μετακινηση του ΠΑΣΟΚ θα εχει καταστροφικες συνεπειες για τη χωρα αν καταφερει να πουληθει σωστα στους πολιτες (και κρινοντας απο το παρελθον, θα τα καταφερει). Και αυτο, γιατι σαν κομμα εξουσιας, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορει να ειναι "υπηρετης δυο αφενταδων", της κοινωνιας και των αφεντικων της και οσο καλο κεντροαριστερο μαρκετινγκ και να προβαλει πριν τις επομενες εκλογες, πιθανη διακυβερνηση του θα ακολουθησει σιγουρα τον νεοφιλελευθερο δρομο που καθοριζουν ο ΠΟΕ, το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η Κομισιον.

Ταυτοχρονα, μια τετοια μετακινηση θα συρρικνωσει τις μελλοντικες κοινοβουλευτικες δυναμεις της Αριστερας, με αποτελεσμα, χωρις την πολιτυμη ισχυρη κοινοβουλευτικη υποστηριξη, τα κινηματα και οι λαικοι αγωνες να εχουν μπροστα τους δυσχερεστερο πεδιο. Στον ΣΥΡΙΖΑ, εκτος απο την καθαυτο εκλογικη συρρικνωση, η κεντροαριστερη στροφη του ΠΑΣΟΚ, πιθανοτατα να δημιουργησει τις συνθηκες ωστε εκεινα τα κομματια του ΣΥΝ τα οποια θεωρουν οτι η συγκυβερνηση ειναι κατι το επιθυμητο να μπορουν πλεον να ασκουν μεγαλες πιεσεις προς μια τετοια κατευθυνση, με πιθανοτατα καταστροφικες συνεπειες, τοσο για το εγχειρημα του ΣΥΡΙΖΑ, οσο και για τον ιδιο τον ΣΥΝ.

Περα απο ολλα αυτα, η συγκεκριμενη συγκυρια, το εκλογικο αποτελεσμα, ανοιγει μια ιστορικη ευκαιρια για την Αριστερα, την ευκαιρια να ανασυνταχθει και να παιξει ακομα μεγαλυτερο ρολο στα πολιτικα πραγματα της Ελλαδας. Το εκκρεμες ηρθε στο γηπεδο μας και αν δεν το βουτηξουμε απο τα μαλλια δεν θα αργησει να (ξανα)φυγει. Ειναι τωρα η ωρα, τωρα που ο ΣΥΡΙΖΑ ειναι ισχυροτερος απο ποτε να προχωρησει σε εναν ξεκαθαρο και τιμιο διαλογο με το ΚΚΕ, το οποιο επισης βρισκεται στην ισχυροτερη θεση απο το 1981 και μετα.

πηγη: wikicommons, αδεια χρησης CC-by-sa-2.5

Ενας τετοιος διαλογος πρεπει να ξεκινησει αμεσα, οχι λιγο πριν τις επομενες εκλογες, αλλα τωρα με την ευφορια να ειναι ακομα νωπη και στα δυο κομματα της Αριστερας. Ειναι προφανες οτι το ΚΚΕ θα βρισκεται σε θεση ισχυος σε εναν τετοιο διαλογο, αλλα αν ο ΣΥΡΙΖΑ κανει μια τιμια και ξεκαθαρη προσεγγιση με στοχο την δημιουργια ενος Αριστερου Μετωπου, μινιμουμ πλατφορμικης συμφωνιας με στοχο την κοινη, ενωτικη δραση, βγαλμενου μεσα απο τις καλυτερες παραδοσεις της παγκοσμιας Αριστερας, μονο να κερδισει εχει, τοσο ο ιδιος σαν πολιτικος χωρος, οσο και η Αριστερα και αρα η χωρα.

Σιγουρα, ενα τετοιο ενδεχομενο φαινεται απιθανο για οποινδηποτε ξερει καναδυο στοιχειωδη πραγματα για την κατασταση της Ελληνικης Αριστερας, οχι για κανεναν αλλο λογο αλλα γιατι ο εταιρος, το ΚΚΕ εχει δυστυχως αποκτησει την κακη παραδοση του απομονωτισμου. Ομως ο προεκλογικος τουλαχιστον λογος του, αφησε καποιες μικρες χαραμαδες απο οπου ισως να μπορουσε μια ειλικρινης και τιμια προσεγγιση να ακουστει. Τα βελη του ΚΚΕ στρεφονταν κατα κυριο λογο στην παραδοση του ΣΥΝ να συνεργαζεται κατα περιπτωση στην τοπικη αυτοδιοικηση και τα συνδικατα με δυναμεις του ΠΑΣΟΚ. Και νομιζω οτι αυτο θα ειναι το κυριο σημειο που θα πρεπει ο διαλογος μεταξυ των δυο πλευρων να προσπαθησει να φτασει σε εναν (πιθανοτατα επιπονο) συμβιβασμο.

Περα απο το ΚΚΕ, ειναι σημαντικο να γινει προσπαθεια προσεγγισης και με την εξωκοινοβουλευτικη αριστερα, το ΚΚΕ (μ-λ), το ΜΕΡΑ και την ΕΝΑΝΤΙΑ, χωρις ηγεμονισμους, στο πνευμα της ειλικρινους, ισοτιμης συνεργασιας.

Σε καθε περιπτωση ειναι πολυ απιθανο οχι ενα Μετωπο να συγκροτηθει, αλλα ακομα και ο διαλογος με το ΚΚΕ να ξεκινησει. Αλλα εχουμε μπροστα μας μια μοναδικη ευκαιρια να στηθει ενα μεγαλο, ατιθασο αναχωμα στην νεοφιλελευθερη επιθεση που θα μπορουσε να ειναι σημειο αναφορας για την πολιτικη εξελιξη ολοκληρης της Ευρωπης. Την ιδια στιγμη, αν χαθει αυτη η ευκαιρια, θα βρουμε μπροστα μας δυσκολες μερες, οχι σαν κομματα που ζητουν ενα εκλογικο ποσοστο για να το χρησιμοποιησουν για κομματικους σκοπους, αλλα σαν Αριστερα που στεκεται διπλα στα κινηματα και τους λαικους αγωνες. Σαν Αριστερα που επιδιωκει να ανατρεψει την νεοφιλελευθερη ορθοδοξια και τα εκβιαστικα της διλληματα. Σαν Αριστερα που θελει και μπορει να βαζει το στιγμα της ουτοπιας. Σαν μια Αριστερα που μπορει να αλλαζει τα πραγματα προς το καλυτερο για τους εργαζομενους, τους μεταναστες, τις μειονοτητες, τις γυναικες, τους νεους, την κοινωνια.

Ειναι καθηκον μας να κυνηγησουμε την ενοτητα της Αριστερας. Το χρωσταμε στα κινηματα του μελλοντος.

Η Αλεπου και ο Τραγος

Λεει ο Αισωπος οτι απο την κακη της την τυχη, μια φορα η Αλεπου επεσε σε ενα βαθυ πηγαδι, απ' οπου οσο και αν προσπαθησε δεν μπορεσε να βγει. Πανω που καθοταν και εκλαιγε τη μοιρα της, ετυχε να περασει απο εκει ενας διψασμενος Τραγος που ηθελε κιαυτος να πιει νερο. Σκυβοντας λοιπον ο Τραγος στο πηγαδι, ειδε την Αλεπου και απορημενος τη ρωτησε τι στο καλο κανει εκει κατω.

"Α δεν τα μαθες?" του απαντησε η Αλεπου, "ερχεται μεγαλη ξηρασια", συνεχισε και εξηγησε ενδελεχως στον Τραγο οτι ο καλυτερος τροπος να επιβιωσει κανεις την ξηρασια ειναι να βρισκεται οσο το δυνατον πιο κοντα στο νερο.

"Ατσα" σκεφτηκε ο Τραγος, "μπραβο μυαλο η Αλεπου!" και σκυβοντας πιο πολυ για να ακουει καλυτερα την ρωτησε "Δε μου λες, εχει αρκετο νερο εκει κατω?".

"Ουουου, οσο θες. Πηδα κι εσυ να τη βγαλουμε παρεακι την ξηρασια". Ο Τραγος κατευχαριστημενος απο την ευκαιρια που του παρουσιαζοταν και αφου προειδοποιησε την Αλεπου να κανει στην ακρη για να μην την πλακωσει, εδωσε ενα τραγισιο κατσικοπηδο και βρεθηκε στον πατο του πηγαδιου μαζι με την Αλεπου.

Με το που ο Τραγος σηκωθηκε και τιναχτηκε απο τις λασπες, πριν ακομα προλαβει να κοιταξει γυρω του να δει που ειναι τα ποταμια νερο που του υποσχεθηκε η Αλεπου, εκεινη με ενα πηδο βρεθηκε στη ραχη του και με εναν ακομα πηδηξε εξω απο το πηγαδι.

πηγη: wikicommons, εικονα στο public domain

"Εεεεε!" φωναξε ο Τραγος, "Τι κανεις? Εδω δεν εχει παρα μονο λασπες!". Η Αλεπου ξαπλωσε και αραξε στην ακρη του πηγαδιου και εκοψε δυο μαργαριτες. Τη μια την εβαλε στο αυτι της και την αλλη αρχισε να τη μασαει οση ωρα παρακολουθουσε τον Τραγο απο κατω να προσπαθει απεγνωσμενα να σκαρφαλωσει τα λασπωμενα τοιχωματα του πηγαδιου, βριζοντας και φωναζοντας.

Οταν πια ο Τραγος κουραστηκε και ξεθεωμενος ξαπλωσε φαρδυς πλατυς στο λασπωμενο πατο του πηγαδιου, η Αλεπου εσκυψε και με ενα χαμογελο μεχρι τα αυτια ειπε στον Τραγο: "Φιλαρακο, εγω σ' αφηνω τωρα. Εσυ κοιτα αλλη φορα να μην παιρνεις συμβουλες απο εκεινους που βρισκονται ηδη απο μονοι τους στον πατο του πηγαδιου".





Και αν δεν ειναι προφανες:
s/Αλεπου/Δικομματισμος/
s/Τραγος/Ψηφοφορος/

Μη αυτοδυναμια == Οχι αναθεωρηση!

Εφαγα φλασια: αν οι εκλογες δεν βγαλουν αυτοδυναμη κυβερνηση και παμε παλι σε εκλογες, κολλαει τελειως η αναθεωρηση του Συνταγματος! Eξηγηση: οπως οριζει το Συνταγμα, για να αναθεωρηθει, πρεπει μια Βουλη (αυτη που τελειωνει την Κυριακη) να αποφασισει ποια αρθρα θα αναθεωρηθουν. Στη συνεχεια, η επομενη Βουλη (αυτη που θα βγει τη Δευτερα) που ονομαζεται και "Αναθεωρητικη Βουλη", κανει την αναθεωρηση. Voila!

Αν η επομενη Βουλη δεν βγαλει αυτοδυναμη κυβερνηση, αναγκαστικα θα παμε σε εκλογες, οπως μας υποσχεθηκε ο κυριος Καραμανλης. Ομως την εξουσια να αναθεωρησει το Συνταγμα την εχει μονο η Βουλη που θα βγει τωρα. Η μεθεπομενη, αυτη που θα βγει μετα τις υποθετικες επομενες εκλογες λογω ελλειψης αυτοδυναμιας, δεν θα ειναι Αναθεωρητικη.

Ετσι, η αναθεωρηση μετατιθεται για τρεις εκλογες αργοτερα, δηλαδη για τεσσερα και βαλε χρονια, ενω ο δημοσιος διαλογος για το θεμα θα γινει με πολυ ευνοικοτερους ορους για το οικολογικο και το εκπαιδευτικο κινημα.

Συμπερασμα πρωτο: Οχι ΠΑΣΟΚ, οχι ΝΔ, καμια αυτοδυναμια! Να σωσουμε τα αρθρα 16 και 24 και 117 του Συνταγματος!!

Συμπερασμα δευτερο: ειτε εγω δεν καταλαβαινω γρυ απο νομικα και λεω χαζομαρες, ειτε η αριστερα επρεπε ηδη να το χρησιμοποιει σαν επιχειρημα απεναντι στις κραυγες για "ακυβερνησια"!

Μικρο πολιτικο σχολιο

"Extreme desespoir" - "Colere meslee de Crainte"
"Υστατη απογνωση" - "Οργη ανακατεμενη με φοβο"
ΠΑΣΟΚ - Νεα Δημοκρατια
πηγη: wikicommons, εικονα στο public domain


Εχουν χεστει πανω τους!!! Τι συνταξεις, τι φοροαπαλλαγες, τι μισθους, τι προσληψεις προσφερουν και οι δυο. "Παρε κοσμε!", "Εδω η καλη κυβερνηση!". Και ολα αυτα γιατι ξερουν οτι οι μερες της αφθονιας τους ειναι μετρημενες. Να και ο μπαμπουλας της "ακυβερνησιας", να και ο μπαμπουλας των εκλογων στα καπακια. Εχουν χεστει πανω τους λεμε!!

Οτι και να λενε οι bookies, την Κυριακη τη νυχτα εχουμε να δουμε το καλυτερο σοου εδω και χρονια!

Διαλεξε

Μολις ειδα το πολυ προσφατο δεκαλεπτο βιντεακι του ΣΥΡΙΖΑ. Ειλικρινα, ειναι αυτο ακριβως που ηθελα οταν πριν απο μερικους μηνες εγραφα οτι δεν πρεπει να αναλωθουμε σε λαιφσταιλ χλιαροτητες. Αναφερεται στα πραγματικα και πιεστικα κοινωνικα θεματα, στα πραγματικα διακυβευβματα των ερχομενων εκλογων και δεν αναλωνεται σε παραπολιτικες αηδιες.

Aναφερεται στην ουσια της πολιτικης ζωης των ημερων μας με την θεμελιωδη προσταγη της: Διαλεξε.




Επισης καταπληκτικο, τοσο απο αποψη ουσιας οσο και απο αποψη αισθητικης, ειναι γενικα και το υπολοιπο προεκλογικο υλικο του ΣΥΡΙΖΑ. Τα φυλλαδια, οι αφισες και τα σποτακια ειναι ολα πολυ καλα, χωρις φανφαρες και με ουσια.

Και ειναι λογικο, γιατι περα απο καθε μιζερια, ειναι δειγματα γραφης της Αριστερας που γνωρισα και αγαπησα μεσα απο την αντισυνοδο στη Θεσσαλονικη το 2003, το αντιπολεμικο κινημα, το Ευρωπαικο Κοινωνικο Φορουμ το 2006 και το προσφατο φοιτητικο κινημα.

Παμε!






(Και αν πατε στη σελιδα που εχει τις αφισες κατω κατω, στην υποενοτητα "για τον υπολογιστή", θα βρειτε ενα wallpaper που εφτιαξε η αφεντια μου)

Κυβερνηση ΣΥΝασπισμου

Εχω βαρεθει, πραγματικα βαρεθει, να ακουω να ρωταται ο Αλεκος Αλαβανος αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποδεχτει να συμμετασχει σε κυβερνηση συνεργασιας με το ΠΑΣΟΚ. Δεν υπαρχει μερα που να εχω δει ειδησεις που να μην υπαρχει καποια αναφορα σε αυτο το "θεμα".

Καταρχην ειναι χαζο να γινεται αυτη η ερωτηση τη στιγμη που ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογες κατεβαινει στη βαση μιας καταστατικης συμφωνιας μεταξυ των συνιστωσων του, τη Διακήρυξη του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς, η οποια στο πρωτο απο τα τρια μερη αναφερει συγκεκριμενα:

Απέναντι στα αδιέξοδα που φαίνεται να δημιουργεί αυτή η κατάσταση, έχουν κατά καιρούς προταθεί και συνεχίζουν ακόμη να προτείνονται σε διάφορες χώρες της Ευρώπης κυβερνήσεις της λεγόμενης «κεντροαριστεράς». Ενόσω θεωρούμε ότι οι συνθήκες από χώρα σε χώρα διαφέρουν σημαντικά και κατά συνέπεια δεν μπορούν να υπαχθούν σε κάποιο αφηρημένα γενικό κανόνα, εκτιμούμε ότι ο συνολικός απολογισμός από τέτοιες μορφές διακυβέρνησης υπήρξε αρνητικός. Ενώ, αυτή η κατεύθυνση δημιούργησε στην αρχή προσδοκίες και στράτευσε προσωρινά λαϊκές δυνάμεις, οι αντίστοιχες μορφές διακυβέρνησης, όχι μόνον δεν κατόρθωσαν να αποτελέσουν ανάχωμα στην πολιτική του νεοφιλελευθερισμού, αλλά συχνά συνέβαλαν στην παραπέρα εδραίωσή του. Επιπλέον, μερικά από τα ιστορικά κόμματα της Αριστεράς που προσπάθησαν να υπηρετήσουν αυτή την κατεύθυνση, γνώρισαν αργότερα βαθιά κρίση, έχασαν σημαντικά τμήματα της κοινωνικής τους βάσης και αρκετά απ' αυτά μετατοπίστηκαν προς πολύ συντηρητικές κατευθύνσεις.

Σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, εκτιμούμε ότι οι υπάρχοντες σήμερα και για το ορατό μέλλον πολιτικοί συσχετισμοί και οι γενικότερες προϋποθέσεις, δεν επιτρέπουν να τεθεί στην ημερήσια διάταξη το ζήτημα της ανάληψης κυβερνητικών ευθυνών από την Αριστερά προς τη μόνη κατεύθυνση που μπορεί να την αφορά, δηλαδή εκείνη που θα εναντιώνεται έμπρακτα και ουσιαστικά στο νεοφιλελευθερισμό. Σήμερα είναι περίοδος όπου η Αριστερά, με σαφή οριοθέτηση από λογικές κεντροαριστεράς και συνδιαχείρισης του συστήματος, οφείλει να συγκροτήσει τον εαυτό της ως ισχυρή δύναμη πολύμορφης κοινωνικής και πολιτικής αντίστασης, ως πόλο επεξεργασίας και προβολής πειστικών εναλλακτικών προτάσεων ενταγμένων σ΄ ένα μακρόπνοο σχέδιο κοινωνικού μετασχηματισμού. Όλες αυτές οι διαστάσεις οφείλουν να συντονίζονται και να συμβάλουν στην ίδια κοίτη, στην κατεύθυνση που οδηγεί στην πολιτική ανατροπή του κυρίαρχου νεοφιλελευθερισμού και στην αμφισβήτηση του κυρίαρχου καπιταλιστικού συστήματος.

Επισης ειναι τραγικο να γινεται συνεχεια η ιδια ερωτηση. Ρωταει κανεις τον Καραμανλη καθε μερα αν θα κανει εκλογες σε περιπτωση που η ΝΔ δεν πιασει την αυτοδυναμια? Αντιθετα, για την προεκλογικη καμπανια του ΣΥΡΙΖΑ το μονο που μαθαινουμε απο τα ΜΜΕ ειναι η καθημερινη ρουτινιαρικη κατηγορηματικη διαψευση απο τον Αλεκο Αλαβανο της "συνεργασιολογιας". Με αυτον τον τροπο αποσιωπουνται εντελως οι υπολοιπες θεσεις του ΣΥΡΙΖΑ και το παραπολιτικο πνιγει το κατεξοχην πολιτικο. Eιναι η ιδια ιστορια που περιεγραφε ο Αλαβανος, οτι πριν την Καταστροφη της Πελοποννησου, η Βουλη και τα ΜΜΕ ασχολουνταν με τους Πρινιωτακηδες και τους Παπαμαρκακηδες και το ποιος ειναι πιο δεφθαρμενος, τη στιγμη που οι βουλευτες του ΣΥΡΙΖΑ εθεταν πιεστικα τα πραγματικα ζητηματα της περιβαλλοντικης προστασιας. Τοσο πιεστικα που καποια στιγμη αναγκαστηκαν για να τραβηξουν την προσοχη να βαλουν τις φωνες και να μιλησουν για νονους και κοζα νοστρα. Αλλα και τοτε, παλι τα ΜΜΕ εστιασαν στην "ακροτητα των χαρακτηρισμων" και οχι στην ουσια.

πηγη: www.syriza.gr, αδεια χρησης cc-by-2.0

Απο τα παραπανω φαινεται ξεκαθαρα οτι ειναι χαρακτηριστικο συμπτωμα της πολιτικης παρακμης στην Ελλαδα να ασχολουνται τα ΜΜΕ οχι με τα πολιτικα θεματα, αλλα με τα παραπολιτικα. Και η πολιτικη παρακμη αυτη δεν εχει κανεναν αλλο υπευθενο εξω απο τα δυο μεγαλα κομματα και το φεουδαρχικο κατεστημενο των ΜΜΕ.

Βεβαια, ειναι προφανες οτι υπαρχει και ενα μικροτερο μεριδιο ευθυνων και στην αποδω μερια. Και δεν αναφερομαι φυσικα στο συνολο του ΣΥΡΙΖΑ, ουτε στο συνολο του ΣΥΝ, αλλα σε καποια απο τα στελεχη της μειοψηφιας του ΣΥΝ. Δεν ειναι η ωρα για να γινεται εσωτερικη αντιπαραθεση μεσα στην Αριστερα, αλλα πολυ συνοπτικα μπορουμε να πουμε οτι η ανανεωτικη πτερυγα του ΣΥΝ ακομα και μετα το ξεσκαρταρισμα με τις αποχωρησεις των Δαμανακη, Μπιστη, Κουναλακη, Βουγια κτλ δεν εχει ξεκαθαρισει απολυτα την σταση της πανω στο θεμα και κατα καιρους θολωνει το τοπιο με δηλωσεις οπως αυτες του Λεωνιδα Κυρκου:
Στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου πρέπει να αποτραπεί η παραπέρα κατολίσθηση προς τη συντηρητικοποίηση της ελληνικής κοινωνίας και να αποδοκιμαστεί ο δικομματισμός. Η εξίσωση «ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είναι το ίδιο» θυμίζει το «τι Πλαστήρας τι Παπάγος» του 1952 που το πληρώσαμε για χρόνια. Και η ΝΔ δεν είναι το ίδιο με την παλαιά δεξιά, την ΕΡΕ, και το ΠΑΣΟΚ δεν είναι το ίδιο με τη ΝΔ.

Ως παλαιός ψηφοφόρος της αριστεράς και μαχητής της ανανέωσής της, δεν μπορώ παρά να ψηφίσω Συνασπισμό. Θα ήθελα κάτι ευρύτερο. Ας είναι. Μια ακόμα χαμένη ευκαιρία.

Η πρωτη προταση της πρωτης παραγραφου ειναι τελειως αναποδη απο το υπολοιπο. Και η αναφορα στο "Τι Παπαγος, τι Πλαστηρας" ειναι ακαιρη, εκτος χρονου. Ουτε πανισχυρο ακροδεξιο παρακρατος υπαρχει, ουτε συντροφοι σε εξοριες, ουτε παρανομο ΚΚΕ. Kαι απο το 1998 που τοποθετω την προσωπικη μου πολιτικη συνειδητοποιηση, η μονη διαφορα που εχω δει μεταξυ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ειναι στην ποσοτητα των δακρυγονων στις πορειες! Επιπλεον, η ευχη για κατι ευρυτερο αγνοει επιδεικτικα το γεγονος οτι για πρωτη φορα ο ΣΥΝ μεσα στα πλαισια του ΣΥΡΙΖΑ συνεργαζεται κεντρικα και προγραμματικα με δυναμεις της σοσιαλδημοκρατιας, το ΔΗΚΚΙ (γιατι προφανως δεν εννοει κατι ευρυτερο προς τα αριστερα...).

Περα απο ολα αυτα ομως, αξιζει να σκεφτει κανεις τελειως κυνικα και πραγματιστικα. Ας υποθεσουμε οτι μετα τις εκλογες, ο ΣΥΝ αποφασιζει πατησει ολες τις προγραμματικες δεσμευσεις του ΣΥΡΙΖΑ, να διαψευσει τραγικα τον ιδιο του τον προεκλογικο εαυτο και να ανταποκριθει στο καλεσμα του ΠΑΣΟΚ. Ας υποθεσουμε δηλαδη οτι δεν εχει μεινει ουτε σταλα εντιμοτητα και αξιοπρεπεια στους πολιτικους του ΣΥΝ.

Κανεις απο οσους ρωτανε τοσο επιμονα για αυτο το ενδεχομενο δεν βλεπει οτι αυτο ειναι πολυ απλα πολιτκη αυτοκτονια?

Εχω ΑΣΚΕ διπλο, ανταλλαζεις με ΜΛ ΚΚΕ?

Απο μικρος που ημουνα παντα περναγα ωραια τη μερα των εκλογων. Τοτε ακομα οι γονεις μου ηταν δημοτες Πειραια και κατεβαιναμε οικογενειακως στο σπιτι της γιαγιας και του παππου στα Καμινια απο το πρωι. Ερχονταν και τα ξαδερφια, τεσσερεις εμεις, τεσσερεις και εκεινοι συνολο οχτω και ο κακος χαμος. Με τον ξαδερφο Αντρεα την αραζαμε στο τραπεζι της πισω αυλης κατω απο τη λεμονια και παιζαμε πλειμομπιλ καουμποηδες. Συνηθως καταληγαμε να πλακωνομαστε για το ποιος θα παρει τη ζωνη με τα δυο πιστολια, ποιος θα παρει την καραμπινα και ποιος θα παρει το αλογο που δεν του στεκεται καλα ορθιο το κεφαλι. Οποιοσδηποτε εχει παιξει με πλειμομπιλ καταλαβαινει τη σοβαροτητα του θεματος και αρα την αγριαδα της διαμαχης.

Αλλες φορες ομως ξεχνιομασταν να μαλωσουμε αν η γιαγια αφηνε την αδερφη της, τη θεια τη Μινα να μας ανεβασει στην ταρατσα, οποτε οταν το ξαναθυμομασταν οτι επρεπε να πλακωθουμε, μαλωναμε για το ποιος θα παρει το τηλεκοντρολ μεχρι να ερθει ο παππους για να παρει το παρει εκεινος και να βαλει "ειδησεις". Φυσικα, η λεξη "ειδησεις" σημαινε οχι κινουμενα σχεδια ή ταινια.

Το μεσημερι και αφου ειχε μαζευτει ολος ο κοσμος, καθομασταν στη σαλα στο τεραστιο ξυλινο τραπεζι με τα ποδια που μοιαζανε με αμπελοφυλλα και εφερνε η γιαγια παντα ενα τεραστιο ταψι με ενα θεικο παστιτσιο, εκλογικο. Μετα το φαγητο, εγω και ο Αντρεας ειτε ξαναπιαναμε τα πλειμομπιλ, ειτε ανεβαιναμε στο σπιτι της θειας της Μινας αποπανω να δουμε τηλεοραση χωρις ειδησεις. Αν ειχε ορεξη η θεια η Μινα μας εδειχνε και το αλμπουμ με τα αυτοκολλητα απο την κατακτηση του Ευρωμπασκετ του '87 (καλη ωρα) και μας φαινονταν παραξενα γιατι τα αυτοκολλητα δεν ητανε πανινι.

Το logo της Panini χρησιμοποιειται καλλιτεχνική αδεία,
σαν συμβολο μιας ολοκληρης γενιας.


Την ιδια ωρα απο κατω στη σαλα οι μεγαλοι πινανε ελληνικο καφε και λιγο μετα, αφου ειχαν τελειωσει τον καφε φευγανε για να πανε ολοι μαζι να ψηφισουν στο σχολειο λιγο πιο πανω στη Δωδεκανησου. Εμενα και τον Αντρεα που ημασταν μεγαλα παιδια μας παιρνανε μαζι και εμεις δεν γκρινιαζαμε γιατι θελαμε να δουμε τους φανταρους.

Γιατι τοτε ακομα, εξω απο καθε εκλογικο τμημα ειχε απο ενα φρουρο φανταρο κανονικα με πληρη εξαρτηση και οπλο παραποδας και ξιφολοχη. Αφου χαζευα τους φανταρους οση ωρα ημασταν στην ουρα καμια φορα με επαιρνε μαζι ο πατερας μου στο παραβαν. Δεν θα σας πω τι ψηφιζε ο πατερας μου, αλλα αυτο που εχει πλακα ειναι οτι καθε φορα και ο πατερας μου και ολο το υπολοιπο σοι επαιρνε μαζι της ψηφους που δεν εριξε μεσα.

Tις αχρησιμοποιητες ψηφους τις μαζευαμε εμεις οι μικροι. Και δεν αργουσαμε ποτε μετα απο λιγο να ξεκινησουμε τη διαδικασια να ανταλλαζουμε διπλα, να ζηταμε εκεινα που μας ελειπαν και να προσπαθουμε να συμπληρωσουμε τη συλλογη. Η κουλτουρα της πανινι σε δραση.

Τι ψηφισατε?

Ας παιξουμε ενα παιχνιδι ρολων. Αντι να εισαι χαλαρουιτα στην πολυθροναρα σου μπροστα στην οθοναρα σου και να διαβαζεις ειδησεις απο τις εφημεριδες, τα φορουμ, τα διεθνη πρακτορεια και τα μπλογκς, ας πουμε οτι ησουνα κατοικος Ηλειας.

Ας πουμε οτι ειχε καει το σπιτι σου, το σπιτι του γειτονα σου και του γειτονα του, οτι ειχε καει το σχολειο των παιδιων σου, το χωραφι σου, οι ελιες σου και οι κοτες σου. Ας πουμε οτι εχει καει μεχρι και το περιπτερο του χωριου σου σε σημειο να μην εχεις απο που να παρεις τσιγαρα. Για τροφιμα και τα λοιπα δεν το συζηταμε καν, αφου για αυτα βασιζεσαι στην ανθρωπιστικη βοηθεια του κρατους, του στρατου και των ΜΚΟ.

Και ας πουμε οτι ο θειος της ξαδερφης σου καηκε ζωντανος προσπαθωντας να ξεφυγει απο τη φωτια που εκαψε το χωριο σου. Και οτι ο φιλος σου που παιζατε μπαλα στο σχολειο σκοτωθηκε κιαυτος εν ωρα καθηκοντος προσπαθωντας να σβησει τις ιδιες φωτιες.

Και ας πουμε επισης οτι εχεις παρει τα πρωτα 3000 ευρω και τρεχεις τι να πρωτοσυμμαζεψεις απο τα αποκαιδια της ζωης σου. Και ολη σου η σκεψη, ολη σου η υπαρξη ειναι επικεντρωμενη στο πώς θα τη βγαλεις εσυ και η οικογενεια σου μεσα στην επομενη βδομαδα.

Και μετα απο αυτο, στο πισω μερος του μυαλου σου ας πουμε οτι σκεφτεσαι οτι μετα απο αυτην, αντε την επομενη βδομαδα θα πρεπει να βρεις μια οποιαδηποτε δουλεια, ισως να πρεπει να φυγεις με την οικογενεια και για καμια Αθηνα ή καμια Πατρα, γιατι αυτα που φυλαγες στην τραπεζα θα τελειωσουν και θα εχεις και εξοδα γατι θα πρεπει σιγα σιγα να ξεκινησεις να ξαναχτισεις τη ζωη σου.

Ας πουμε με δυο λογια οτι εισαι προσφυγας.

Και μετα απο δυο βδομαδες, μεσα σε ολα τα διαολια που σε τρυγυρνανε και σε ζοριζουνε, ερχεται η ωρα να πας να ψηφισεις. Και πας και ψηφιζεις. Και βγαινεις απο το εκλογικο τμημα και πεφτεις πανω σε εναν κουστουμαρισμενο τυπο που σου κανει την ερωτηση: "κανουμε εξιτ πολ, θα μας πειτε τι ψηφισατε?".

Λοιπον, τι απαντας?

Ή για να το θεσουμε σε σωστοτερη βαση: με τι ξεκινας, με μπουνιες, με κλωτσιες, με βρισιδια ή με πετρες?

Το ελευθερο λογισμικο στη Βουλη

Μιας και ερχονται εκλογες, αξιζει να θυμηθουμε την ιστορια της συμφωνιας μεταξυ Δημοσιου και Microsoft. Η παρακατω συζητηση ειναι απο τα πρακτικα της Βουλης, την Πεμπτη 9 Φεβρουαριου 2006. Tην αναδημοσιευω ολοκληρη για να ειναι ξεκαθαρο οτι δεν πηρα κατι εξω απο τα συμφραζομενα (out of context που λενε και στο χωριο μου):

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Τραγάκης): (...) Εισερχόμεθα στην τρίτη με αριθμό 431/6-2-2006 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αθανασίου Λεβέντη προς τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, σχετικά με την υπογραφή της σύμβασης μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Microsoft για την προμήθεια λογισμικού κλπ..

Η επίκαιρη ερώτηση του κ. Λεβέντη έχει ως εξής:
«Η Ελλάδα υπέγραψε σύμβαση με την πολυεθνική Microsoft για προμήθεια λογισμικού στο ελληνικό δημόσιο. Η Microsoft έχει κυριαρχήσει στο χώρο του λογισμικού, πράγμα που πολλοί θεωρούν επικίνδυνο. Έγιναν δίκες εις βάρος της, προκειμένου να υποχρεωθεί να αποκαλύψει τμήματα του κώδικα του λογισμικού της και για να την εμποδίσουν να μονοπωλήσει την αγορά. Ταυτόχρονα, πολλές χώρες αποφάσισαν να στρέψουν τις δημόσιες υπηρεσίες τους στη χρήση ελεύθερου λογισμικού.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι που κάνουν τις κυβερνήσεις αυτών των μεγάλων χωρών να προσπαθήσουν να αποφύγουν το σφιχτό εναγκαλισμό της Microsoft. Είναι ιδιαίτερα ακριβό για μια χώρα να πληρώνει τα υπέρογκα ποσά που θέλει ο πολυεθνικός κολοσσός. Το λειτουργικό της Microsoft είναι πολύ πιο επισφαλές και με λιγότερες δυνατότητες από ό,τι άλλα λογισμικά. Και, κυρίως, κανείς δεν ξέρει τι περιλαμβάνει ο κώδικάς του. Έτσι, μια χώρα που λειτουργεί αποκλειστικά με βάση το λογισμικό της Microsoft εξαρτάται πια απόλυτα από την εταιρεία και τα πακέτα της. Για τον ίδιο λόγο το λογισμικό της δεν επιδέχεται περαιτέρω ανάπτυξης, με αποτέλεσμα να εμποδίζεται η έρευνα. Απορεί κανείς γιατί η ελληνική Κυβέρνηση επέβαλλε στα εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα της χώρας την υποχρέωση να χρησιμοποιούν το λογισμικό της Microsoft τη στιγμή που πουθενά αλλού στον ανεπτυγμένο κόσμο δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτάται ο κύριος Υπουργός:
Πόσο στοίχισε στο ελληνικό δημόσιο η συμφωνία με τη Microsoft; Πόσες θέσεις εργασίας θα δημιουργήσει η προσφορά της Microsoft και πόσες θα δημιουργούσε η υιοθέτηση και άλλων λογισμικών;
Τι μέτρα προτίθεται να πάρει, ώστε το ελληνικό δημόσιο να μην εξαρτάται μόνο από τη Microsoft για την ομαλή λειτουργία του; Με ποιο δικαίωμα δεσμεύει τις ελληνικές εταιρείες λογισμικού και τα τμήματα πληροφορικής των Α.Ε.Ι. της χώρας στο άρμα της Microsoft; Τι ποσά υπολογίζει ότι θα χάσει η Ελλάδα από την αδυναμία έρευνας στο λογισμικό που θα προκαλέσει αυτή η σύμβαση;».
Κύριε Υπουργέ, έχετε το λόγο για τρία λεπτά.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ (Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών): Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται για μία πολύ σημαντική συμφωνία αυτή, την οποία επικρίνει με την ερώτησή του ο συνάδελφος από το Συνασπισμό. Αυτή η συμφωνία είναι κι ένα κρίσιμο βήμα για την εφαρμογή της νέας ψηφιακής στρατηγικής που ακολουθεί η Κυβέρνηση. Στόχος μας είναι να πραγματοποιηθεί ένα ψηφιακό άλμα προς τα εμπρός, διότι η Ελλάδα βρίσκεται πίσω στην υιοθέτηση των ψηφιακών τεχνολογιών, προς όφελος και της νέας γενιάς και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και της ποιότητας ζωής των Ελλήνων πολιτών. Πιστεύω ότι μέσα απ’ αυτήν τη συμφωνία, αλλά και άλλες που θα ακολουθήσουν με άλλες εταιρείες λογισμικού, θα δώσουμε σημαντικές ευκαιρίες στη νεότερη γενιά και των Ελλήνων μαθητών και φοιτητών και των ερευνητών και των μικρομεσαίων επιχειρηματιών και στον κάθε πολίτη να επωφεληθεί από τις δυνατότητες της ψηφιακής τεχνολογίας.
Οι ανακρίβειες που υπάρχουν στην ερώτηση είναι πολλές. Η πρώτη είναι ο δήθεν σφιχτός εναγκαλισμός της Microsoft. Είναι ανακρίβεια, διότι η συμφωνία που υπεγράφη δεν είναι ούτε δεσμευτική ούτε αποκλειστική. Δεν δεσμευόμαστε δηλαδή να προμηθευόμαστε αποκλειστικά λογισμικό Microsoft, ούτε αλλάζει ο διαγωνιστικός τρόπος προμήθειας λογισμικού. Απλά οι προμήθειες που έγιναν ούτως ή άλλως με διαγωνισμούς θα γίνονται με πολύ μικρότερο κόστος. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι φεύγουν από τη μέση οι μεσάζοντες.
Δεύτερη ανακρίβεια είναι ότι οι άλλες χώρες αποφεύγουν παρόμοιες συμφωνίες. Είναι διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Παρόμοιες συμφωνίες έχουν υπογράψει πολλές χώρες της Ευρώπης -η Αγγλία, η Γερμανία, η Ισπανία, η Φινλανδία, η Τσεχία, η Ουγγαρία, η Σλοβακία, η Εσθονία, η Κροατία- αλλά και οι ίδιες οι υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία υπό άλλη ιδιότητά της βεβαίως ελέγχει και τις μονοπωλιακές πρακτικές -όπου υπάρχουν- οποιασδήποτε εταιρείας και της Microsoft. Το σημαντικό όμως είναι ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζεται πλέον ισότιμα από μία μεγάλη διεθνή εταιρεία λογισμικού στον τομέα των νέων τεχνολογιών. Αυτό που κάνουμε με τη συμφωνία είναι ότι επανατοποθετούμε τη χώρα στα επενδυτικά σχέδια μεγάλων διεθνών επιχειρήσεων.
Η τρίτη ανακρίβεια –θα αναφέρω στη δευτερολογία μου τις υπόλοιπες- είναι ότι η χώρα θα πληρώσει υπέρογκα ποσά. Είναι προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων, διότι αυτό που θα κάνουμε είναι ότι, όπου αποφασισθεί από τους διαγωνισμούς ότι θα χρησιμοποιηθεί λογισμικό Microsoft, θα το πάρουμε με σημαντικές εκπτώσεις. Δεν υπάρχει λοιπόν καμία επιπλέον επιβάρυνση για το ελληνικό δημόσιο. Και ουδείς επιβάλλει και στα εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα την υποχρέωση να χρησιμοποιούν λογισμικό Microsoft. Ελευθέρως θα επιλέγουν το λογισμικό τους στα πλαίσια των προγραμμάτων που έχουμε της «Ψηφιακής Στρατηγικής» και της «Κοινωνίας της Πληροφορίας». Όταν επιλέγεται Microsoft, θα έχουμε τη δυνατότητα να το παίρνουμε φθηνότερα. Αυτή είναι η βάση της συμφωνίας.
Και, βεβαίως, υπάρχει και μια σειρά από αντισταθμιστικά οφέλη: ο καλύτερος έλεγχος του εγκατεστημένου λογισμικού στο δημόσιο τομέα, η δημιουργία ενός κέντρου καινοτομίας, η στενότερη συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα. Αυτά είναι οφέλη για το σύνολο της οικονομίας. Νομίζω ότι πρέπει να πάψουμε να έχουμε αυτήν τη φοβική αντίληψη απέναντι στις διεθνείς εταιρείες, απέναντι στην εξωστρέφεια της χώρας. Πρέπει να ανοίξουμε τα μάτια μας.
Διότι αν συνεχίσουμε στη λογική ότι εμείς πρέπει να κάνουμε τα πράγματα διαφορετικά απ’ ό,τι τα κάνουν όλες οι άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τότε θα μείνουμε εγκλωβισμένοι στην ψηφιακή υπανάπτυξη, στην οποία οι πρακτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων μάς έχουν καταδικάσει.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Τραγάκης): Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Λεβέντη, έχετε το λόγο για δύο λεπτά.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, παρακολουθήσαμε τον πανηγυρικό τρόπο με τον οποίο παρουσιάσατε αυτή τη συμφωνία στις τηλεοράσεις. Όταν κατατέθηκε η ερώτησή μας, δεν είχε ξεσπάσει το σκάνδαλο των υποκλοπών το οποίο έχει εκθέσει διεθνώς τη χώρα και έχει δημιουργήσει σοβαρότατα προβλήματα. Ξέρουμε ότι και τότε είχαν υπογραφεί κάποιες συμφωνίες και είχε επιτραπεί σε κάποιες πολυεθνικές εταιρείες να αλωνίζουν σε αυτόν το χώρο και τις συνέπειες τις βλέπουμε όλοι πάρα πολύ καλά. Πρόκειται για εταιρείες οι οποίες έχουν επτασφράγιστα μυστικά τα οποία είναι απροσπέλαστα από οποιονδήποτε ελεγκτικό μηχανισμό.
Το πρόβλημα με τη Microsoft είναι ακόμα μεγαλύτερο και ξέρετε πολύ καλά, κύριε Υπουργέ, ότι πρώτα και κύρια στην Αμερική έχουν γίνει δίκες και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εγκαλέσει τη Microsoft, γεγονός που νομίζω ότι δεν αγνοείτε. Μάλιστα, μόλις σήμερα έφτασε στα χέρια μου η ενημέρωση από το γενικό διευθυντή της Microsoft, ο οποίος λέει ότι ύστερα από τις προϋποθέσεις τις οποίες έθεσε η Ευρωπαϊκή Ένωση, θα κάνουν ένα βήμα ώστε να κοινοποιήσουν ένα μέρος από αυτόν τον κώδικα -το DNA του λογισμικού της- δεδομένου ότι αυτό έως τώρα ήταν επτασφράγιστο μυστικό. Αυτό δημιουργεί σοβαρότατα προβλήματα και ξέρετε πολύ καλά ότι δεν μπορεί να γίνει έρευνα και δεν μπορούμε να επεκταθούμε.
Επιπλέον, λέτε ότι δεν υπάρχει σοβαρό οικονομικό κόστος. Μα, υπάρχει το ελεύθερο λογισμικό για το οποίο μπορούμε να μην πληρώνουμε τίποτα. Γιατί θα πρέπει, λοιπόν, να επιβαρυνθούμε με αυτό το σοβαρό κόστος; Θα μου πείτε ότι το ελεύθερο λογισμικό μπορεί να έχει περισσότερες δυσκολίες, οι οποίες όμως νομίζω ότι δεν είναι αξεπέραστες. Επίσης, μ’ αυτόν τον τρόπο δημιουργείτε ένα μονοπώλιο, γιατί νομίζω ότι κάνατε αυτήν τη συμφωνία ώστε στη συνέχεια ο καθένας να μπορεί να προσπορίζεται όποιο λογισμικό θέλει οποιασδήποτε εταιρίας.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Οι δημόσιες υπηρεσίες, τα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά κέντρα δεσμεύονται από αυτήν τη συμφωνία, γιατί εφόσον θα τους δίνετε τις προϋποθέσεις και τα δάνεια προς αυτήν την κατεύθυνση, θα στραφούν υποχρεωτικά προς τα εκεί.
Επομένως, η εξάρτηση της χώρας μας από αυτήν την άποψη θα είναι ακόμα μεγαλύτερη. Κανένας δεν έχει αντίρρηση να κάνουμε ψηφιακά άλματα και άλματα προς την τεχνολογία. Αν, όμως, συνεχίσουμε μ’ αυτόν τον τρόπο της εξάρτησης και της οικονομικής επιβάρυνσης, πιστεύουμε ότι η χώρα μας δεν θα μπορέσει να ξεφύγει, θα βρίσκεται συνεχώς εξαρτημένη απ’ αυτά τα μυστικά και δεν θα έχει προσπέλαση. Δείτε τι γίνεται τώρα με τις υποκλοπές. Δυστυχώς πιστεύουμε ότι και στη Microsoft θα έχουμε ένα παρόμοιο καθεστώς.
Ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Τραγάκης): Ευχαριστούμε, κύριε Λεβέντη.
Το λόγο έχει ο κύριος Υπουργός για δύο λεπτά.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ (Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών): Κατ’ αρχάς, κύριε συνάδελφε, νομίζω ότι επιμένετε σε μία ερμηνεία της συμφωνίας η οποία είναι λανθασμένη. Εγώ έχω ζητήσει να ενημερώσω τις αρμόδιες επιτροπές της Βουλής –την οικονομική επιτροπή και όποια άλλη επιτροπή είναι αρμόδια για την ψηφιακή στρατηγική- ώστε να διαλευκανθούν αυτές οι παρεξηγήσεις που υποκρύπτονται πίσω από τις απόψεις σας.
Ο Σ.Ε.Π.Ε., ο Σύνδεσμος Ελληνικών Εταιρειών Πληροφορικής, έχει εκδώσει ανακοίνωση για τη συγκεκριμένη συμφωνία με την οποία αναφέρθηκε στη σημασία της στενής συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα μέσα από έργα συμπράξεων για ψηφιακές υπηρεσίες και στρατηγικές συμφωνίες όπως η συγκεκριμένη. Θα ακολουθήσουν και άλλες στρατηγικές συμφωνίες.
Όσον αφορά τώρα το ελεύθερο λογισμικό είναι πράγματι πολύ φθηνό και μπορεί να το χρησιμοποιήσει όποιος θέλει. Ο τρόπος που λειτουργούν τα προγράμματα του ελληνικού δημοσίου είναι μέσα από διαγωνιστικές διαδικασίες. Κανένας δεν εμποδίζει το ελεύθερο λογισμικό να χρησιμοποιηθεί όπου κρίνουν οι εταιρείες πληροφορικής ότι μπορεί να έχει εφαρμογή και όπου έχει εφαρμογή, χρησιμοποιείται.
Όμως, το ζήτημα είναι –και υπάρχει μια πραγματικότητα- ότι το συγκεκριμένο λογισμικό της συγκεκριμένης εταιρείας για λόγους ιστορικούς, αν θέλετε, ή για λόγους ευκολίας ή εξαιτίας του ότι χρησιμοποιείται από πάρα πολλούς είναι εξαιρετικά διαδεδομένο και αυτό είναι κάτι που δεν θα αλλάξει από τη μια στιγμή στην άλλη.
Έχουμε λοιπόν κάθε λόγο αυτό το λογισμικό που χρησιμοποιείται από πάρα πολλούς και στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο, να συνεχίσουμε να το χρησιμοποιούμε. Η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή η οποία από τη μία βεβαίως αντιμετωπίζει τις ολιγοπωλιακές πρακτικές της Microsoft, χρησιμοποιεί αυτό το λογισμικό, διότι είναι εξαιρετικά διαδεδομένο και χρήσιμο. Δεν μπορούμε λοιπόν εμείς να καταδικάσουμε την Ελλάδα να μη χρησιμοποιεί ένα λογισμικό το οποίο είναι από τα πιο διαδεδομένα στον κόσμο προκειμένου να βελτιώσει τις ψηφιακές υπηρεσίες στους πολίτες, στη λογική της αντιμετώπισης μιας πολυεθνικής εταιρείας η οποία θα πρέπει να είναι κατ’ ανάγκη εχθρική. Η αντιμετώπιση δεν είναι εχθρική προς καμία εταιρεία. Βεβαίως, οι διαγωνιστικές και οι ανοιχτές διαδικασίες δεν παραβιάζονται. Αυτά είναι τα δεδομένα
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού)
Επίσης, νομίζω ότι πίσω από αυτές τις απόψεις σας κρύβεται και μια αντίληψη η οποία αν υιοθετηθεί, θα καταδικάσει τη χώρα στην ψηφιακή υπανάπτυξη για πάρα πολλά χρόνια, διότι όλοι ξέρουμε ότι το ελεύθερο λογισμικό έχει πολύ περιορισμένες εφαρμογές και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο ευρέως όσο άλλο λογισμικό.
Σε κάθε περίπτωση η ελληνική Κυβέρνηση θα «αγκαλιάσει» κάθε πρωτοβουλία που υπάρχει είτε σε διεθνές είτε σε εθνικό επίπεδο για τη μεγαλύτερη ψηφιακή διείσδυση, διότι ζούμε σ’ έναν κόσμο όπου υπάρχει πλουραλισμός και στο λογισμικό και στις χρήσεις των νέων τεχνολογιών. Θα πάρουμε, λοιπόν, όποια πρωτοβουλία χρειάζεται και θα κάνουμε οποιαδήποτε συμφωνία χρειάζεται με τον οποιοδήποτε, η οποία θα είναι επωφελής για το ελληνικό δημόσιο και την ελληνική οικονομία.
Ευχαριστώ.


Απο ολη την συζητηση θα κρατησω μονο αυτα που εβαλα με bold λιγο παραπανω. Αλλωστε η υπολοιπη ομιλια του Υποργου Οικονομιας δεν περιεχει κατι το οποιο δεν θα περιμενα απο εναν συντηρητικο πολιτικο.

Ο κυριος Αλογοσκουφης, λοιπον, θεωρει οτι η εισαγωγη του ελευθερου λογισμικου στο Δημοσιο σε μεγαλη κλιμακα θα μας καταδικαζε σε παρα πολλα χρονια ψηφιακης υπαναπτυξης. Επισης θεωρει οτι το ελευθερο λογισμικο εχει πολυ περιορισμενες εφαρμογες.

Εγω, με τα λιγα που ξερω, μπορω να πω με σιγουρια οτι εδω και δυο τρια χρονια το ελευθερο λογισμικο καλυπτει πληρως τις αναγκες μου, τοσο σαν απλου χρηστη (ιντερνετ, email, εφαρμογες γραφειου) οσο και σαν φοιτητη της κατεξοχην τεχνολογικης σχολης της χωρας, της ΗΜΜΥ ΕΜΠ, δηλαδη για μια σειρα εξειδικευμενων εφαρμογων πληροφορικης. Μαλιστα, θεωρω οτι οχι μονο καλυπτει τις αναγκες που περιμενα, ερχομενος απο ενα περιβαλλον Windows XP, αλλα μου παρεχει υπηρεσιες οι οποιες απλα δεν υπαρχουν στον κοσμο του λογισμικου της Microsoft.

Επισης, εχω σοβαρες επιφυλαξεις οσον αφορα το τι παραπανω μπορει να προσφερει ενα περιβαλλον Windows, απο ενα Linux box που τρεχει μια ελευθερη σουιτα γραφειου, οπως το OpenOffice.org ή το KOffice, σε εναν δημοσιο υπαλληλο. Ταυτοχρονα, νομιζω οτι η Ελληνικη οικονομια και συγκεκριμενα η Ελληνικη αγορα πληροφορικης θα ειχε να κερδισει παρα πολλα (υπερβολικα πολλα για να αγνοηθουν) απο ενα Δημοσιο με αναγκες σε εξειδικευμενες εφαρμογες βασισμενες σε ελευθερο λογισμικο. Και το λεω αυτο μιλωντας με καθαρα νεοφιλελευθερους ορους ελευθερου ανταγωνισμου και ανοιχτης αγορας. Για περισσοτερες πληροφοριες, παραπεμπω στο The Emerging Economic Paradigm of Open Source, του Bruce Perens.

Επιχειρωντας μια συνολικη κριτικη, θα ελεγα οτι οι αποψεις και η πολιτικη που εφαρμοσε ο κυριος Αλογοσκουφης στο θεμα αυτο, δειχνουν οτι καταρχην εκεινος ή οι συμβουλοι του δεν καταλαβαινουν καλα τη φυση και τις τεχνολογικες δυνατοτητες του ελευθερου λογισμικου. Επισης οτι η λυση στο προβλημα του "εξηλεκτρισμου" του Δημοσιου με λογισμικο αντιμετωπιστηκε με προχειρο (και αρα ακριβο) τροπο. Και τελος, οτι ο κυριος Αλογοσκουφης ή οι αντιστοιχοι συμβουλοι δεν αντιμετωπισαν το προβλημα αυτο με οραμα, παιρνοντας τετοια ρισκα που θα μπορουσαν να δωσουν πνοη μακρας διαρκειας στην Ελληνικη αγορα πληροφορικης.

Βεβαια, οπως ειπα και πριν, αυτα τα λεω με τα λιγα που ξερω. Δεν ειμαι στη θεση του κυριου Αλογοσκουφη.

Ομως, ο κυριος Θανασης Λεβεντης κατεβαινει υποψηφιος βουλευτης στην εκλογικη περιφερεια που ψηφιζω. Και ας εκανε λαθος λεγοντας οτι για το ελευθερο λογισμικο δεν πληρωνουμε τιποτα (ειναι ελευθερο, οχι αναγκαστικα δωρεαν). Δεν πειραζει, καθηγητης Νευροχειρουργικης ειναι ο ανθρωπος.

Ο ΣυΡιζΑ στις επομενες εκλογες

Η σημερινη Ελευθεροτυπια εχει ενα αρθρο για την κινητοποιηση του εκλογικου επιτελειου του Συνασπισμου για τις επομενες εκλογες. Δεν μπορουμε να ξερουμε για ποιο λογο ο κ. Φωτης Παπουλιας επελεξε να αναφερεται αποκλειστικα στον ΣΥΝ και μονο ξωφαλτσα στον ΣυΡιζΑ —θα μπορουσε καλλιστα να προκειται για παραλειψη— αλλα το αρθρο διαβαζεται σαν ο ΣΥΝ να εχει το γενικο προσταγμα στην προεκλογικη εκστρατεια ολοκληρου του ΣυΡιζΑ. Τελοσπαντων, δεν ειναι δυσκολο να καταλαβει κανεις οτι για μερικους (να πουμε κοντοφθαλμους?) ανθρωπους ο ΣυΡιζΑ δεν ειναι παρα ενα σωσιβιο για τον ΣΥΝ. Αλλωστε ειναι και αυτη μια (ευτυχως μειοψηφικη) αποψη μεσα στον ιδιο τον ΣΥΝ.

Αλλα τελοσπαντων, ισως αυτα να ειναι ψιλα γραμματα. Το ουσιωδες θεμα εδω ειναι με τι οπλοστασιο θα παμε στις εκλογες. Το αρθρο αναφερει ηδη δυο προτασεις για συνθηματα: «Να ζήσουμε ένα καλύτερο τώρα» και «Λύσεις για το σήμερα, το αύριο δεν μπορεί να περιμένει». Not bad. Οπως επισης και το παρακατω:

Τα τηλεοπτικά μηνύματα αναζητείται τρόπος να ξεφύγουν από τα γνωστά αρχηγικά στερεότυπα και οι πρώτες σκέψεις είναι να απεικονίζουν σκηνές της καθημερινότητας με γρήγορους ρυθμούς χωρίς την εμφάνιση συγκεκριμένων πολιτικών προσώπων που θα «λένε και θα προτείνουν λύσεις». Ενδεχομένως να χρησιμοποιηθούν και καρτούν, «όταν και αν το προβαλλόμενο θέμα επιτρέπει αυτού του είδους τα παιχνίδια».

Not bad either. Η αντιπολιτευση που ειναι ομως? Τα διακυβευματα?



Παμε απο τα πιο βασικα. Οι επομενες εκλογες θα εκλεξουν αναθεωρητικη βουλη, δηλαδη βουλη η οποια θα ψηφισει αλλαγες στο Συνταγμα. Αρθρο 16, αρθρο 24 και παει λεγοντας. Μπορει ενα κομμα της Αριστερας να κατεβαινει σε εκλογες χωρις να εχει σαν κεντρικο θεμα τις αντιδραστικες αλλαγες στο Συνταγμα που θα προσπαθησουν να περασουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ? Η προεκλογικη εκστρατεια του ΣυΡιζΑ ιδανικα θα επρεπε να φερνει τον ψηφοφορο προ των ευθυνων του για το Συνταγματικο μελλον της χωρας: "αν διαφωνεις με την αναθεωρηση των αρθρων 16 και 24, μαυρισε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ". Με μια τετοια πλατφορμα η Αριστερα αποκτα πολυ ευρυτερο ακροατηριο απο οσους αυτοπροσδιοριζονταν ηδη ως ψηφοφοροι της. Προκειται για ζητηματα που μπορουν να ενωσουν και να συσπειρωσουν και προκειται για θεματα στα οποια ο δικομματισμος εχει κατεξοχην λερωμενη τη φωλια του. Οι δυνατοτητες να φανει ξεκαθαρα οτι προκειται για τις δυο οψεις του ιδιου νομισματος πολλαπλασιαζονται!

Τα λιγοτερο "ενωτικα" (δηλαδη εκεινα τα οποια φωτιζονται απο ξεκαθαρα αριστερη σκοπια) ζητηματα μπορουν εξισου να αναδειχθουν: εργασιακα, ανεργια, καταστολη, περιβαλλοντικη απαξιωση. Οι μασκες εχουν πια πεσει, ο κοσμος εχει δει τι σημαινει κυβερνηση και ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Απλο, απλουστατο και τετριμμενο παραδειγμα: ενα σποτακι που να δειχνει τους "ανδρες" των ΜΑΤ να δερνουν συνταξιουχους επι ΠΑΣΟΚ και φοιτητες επι ΝΔ.

Οι εκλογες αυτες ειναι κρισιμες. Λογω του εκλογικου νομου, μπορει να εχουμε ξανα πεντακομματικη βουλη, με μικρη πλειοψηφια της κυβερνησης. Ταυτοχρονα παμε στις καλπες μετα απο μεγαλειωδη κινηματα (φοιτητικο, δασκαλοι, λιμενεργατες) και μετα απο την επιτυχεστατη διοργανωση του 4ου Ευρωπαικου Κοινωνικου Φορουμ. Οι συνθηκες αυτες ειναι περα για περα ευνοικες για την Αριστερα. Ειναι μια ευκαιρια που δεν πρεπει να την αντιμετωπισουμε με επιπολαιοτητα. Δεν πρεπει να αναλωσουμε το μηνυμα της Αριστερας σε λαιφσταιλ χλιαροτητες. Τα ζητηματα ειναι σοβαροτατα και μετα απο καιρο ειμαστε σε θεση να τα αναδειξουμε σε ολη τους την αληθεια...