Η "Ανεπισημη Αριστερα"

Σερφαροντας γυρω γυρω επεσα σε ενα αρθρο απο το μακρυνο 2004 που ομως παραμενει επικαιρο και πολυ πολυ ενδιαφερον: Ο σημαντικός ρόλος της Ανεπίσημης Αριστεράς του Κωστή Παπαϊωάννου.

Μερικα αποσπασματα:

Η περιγραφή και η ανάλυση ωστόσο της πολιτικής κατάστασης δεν είναι δυνατή, χωρίς την αναφορά στην εκτός ΚΚΕ και ΣΥΝ Αριστερά (ας την πούμε Ανεπίσημη Αριστερά). Στην Αριστερά που με την εκλογική λογική είναι ανύπαρκτη αλλά που συγκεντρώνει το σύνολο των διατυπώσεων της επαναστατικής πολιτικής και που - ως εκ τούτου - δεν είναι καθόλου άτοπο να θεωρείται (θετικά η αρνητικά) η σημαντικότερη σημερινή πολιτική δύναμη. Αυτή που παρέχει παγκοσμίως όλη την γκάμα πολιτικών στάσεων, από αυτή των καμικάζι εκτελεστών μέχρι αυτή των συμβούλων και στελεχών των αστικών κυβερνήσεων.

Η κοινωνική σημασία της Ανεπίσημης Αριστεράς είναι πως μέσα της αναπτύσσεται αναγκαστικά αλλά βασανιστικά ένας νέος επαναστατικός πολιτικός λόγος που θα αποτελέσει την απαραίτητη βάση για να αντεπεξέλθει η κοινωνία στις συνθήκες του (οικονομικού αλλά και πολιτικού και πολιτιστικού) κραχ, που αναμένεται αλλά και ένας λόγος που θα αντιστρέψει ευεργετικά, την φορά της επίδρασης ανάμεσα στις επαναστατικές και μη, πολιτικές δυνάμεις.

Η επανάσταση είναι το άλλο όνομα της γενικής κρίσης. Και η κρίση οξύνεται όχι από κάποιους οργανωμένους ανατροπείς, αλλά από κάθε θελημένη και κατ' υπόθεση μελετημένη κίνηση της αστικής εξουσίας. Η κατανόηση αυτού του σχήματος δεν μπορεί παρά να αναπτυχθεί μέσα στους χώρους της Ανεπίσημης Αριστεράς. Προς το παρόν η επίδραση της πολύμορφης εξουσίας στους χώρους της (παράδειγμα η αντιπαγκοσμιοποίηση) είναι νοσογόνος. Βοηθάει τις ηγετικές κλίκες που λυμαίνονται τον χώρο αυτό, να εκτρέπουν τα κοινωνικά κινήματα, σε κατευθύνσεις που βλάπτουν την κοινωνία και (υποτίθεται) ωφελούν την αστική εξουσία.