Βρεχει ή μας φτυνουνε?
Φοιτητικες εκλογες 2007
Ειμαστε για κλαμματα ωρες ωρες. Ουσιαστικα αυτο που εγινε ειναι οτι η φοιτητικη αριστερα επεσε η ιδια στο λακκο που εσκαβε εναμιση χρονο τωρα στην κυβερνητικη παραταξη. Η ΔΑΠ καταφερε να διατηρησει τις δυναμεις της, το ιδιο και η ΠΑΣΠ, με ελαχιστες απωλειες τη στιγμη που η αριστερα αυξανε ελαχιστα τα ποσοστα της. Η ΔΑΠ παιζοντας το χαρτι της αρνητικης ψηφου σε πολλες σχολες που ειχαν κουραστει απο τις καταληψεις διαρκειας καταφερε να δωσει στην μαμα κυβερνηση το καλυτερο δωρο. Ο κυριος Αντωναρος δεν βγαινει ψευτης. Τελικα ειμαστε μειοψηφιες, η σιωπηλη πλειοψηφια των φοιτητων θελει τον νεο νομο πλαισιο και τα ιδιωτικα –ωπ συγνωμη μη κρατικα, μη κερδοσκοπικα ηθελα να πω– πανεπιστημια.
Και η πλακα ειναι πως στην πραγματικοτητα δεν μπορουμε καν να ειμαστε σιγουροι οτι δουλεψε η ψηφος διαμαρτυριας εναντια στις μακροχρονιες καταληψεις. Υπαρχει τιποτα που να μπορει να μας κανει να πιστευουμε οτι η ψηφος στη ΔΑΠ δεν ηταν θετικη, υπερ των "μεταρυθμισεων" ψηφος? Αφου και η κοινωνια γενικα φαινεται να τις στηριζε...
Μηπως ομως το προβλημα ειναι αλλου? Γιατι ειναι ευκολο να ξεμπερδευουμε με ενα "ο γυαλος ειναι στραβος", αλλα ετσι ποτε δεν καταλαβαινουμε οτι μπορει εμεις στραβα να αρμενιζουμε και σε λιγο μπορει να καταληξουμε μεσοπελαγα, χανοντας καθε επαφη με το γυαλο και καλα να παθουμε δηλαδη, ας προσεχαμε.
Μηπως το προβλημα ειναι οτι η, κατα τα αλλα πρωτοπορα, φοιτητικη αριστερα δεν μπορεσε ή δεν θελησε να κανει εκεινο το ποιοτικο αλμα που θα ισως μπορουσε να την εδραιωσει σαν φωτεινο παραδειγμα οχι μονο στα πανεπιστημια αλλα στην κοινωνια γενικοτερα? Μηπως τελικα η φοιτητικη αριστερα πληρωσε την αδυναμια της να λειτουργησει σε αναδραση με το φοιτητικο κινημα που η ιδια δημιουργησε?
Το φοιτητικο κινημα λειτουργησε (πλην Λακεδαιμονιων φυσικα) σε ολη του τη διαδρομη σε μια εξωστρεφη, ανοιχτη και ενωτικη λογικη. Ο κοσμος που κατεβαινε στο δρομο και υπομενε τα πανδεινα απο τους σιδεροφρακτους πραιτωρες της κυβερνησης, δεν εβλεπε παρα ενα διαχωρισμο: η κυβερνηση (και ο βραχιονας της, η ΔΑΠ) και εμεις. Και ομως. Η φοιτητικη αριστερα, ή τουλαχιστον εκεινα τα κομματια που αποτελεσαν την πρωτοπορια της, δεν μπορεσε να σκεφτει στην ιδια ενωτικη βαση. Δεν τολμησε να κανει το αλμα προς την ανασυνθεση της Aριστερας, προς την δημιουργια ενος μαζικου, ενωτικου, ανασυνθετικου και συνειδητοποιημενου μπλοκ, σε οργανωτικο επιπεδο.
Η πρωτοβουλια για την δημιουργια της Αριστερης Ενοτητας προσπαθησε να κανει ακριβως αυτο, να αποτελεσει δηλαδη μια προσπαθεια για ανασυνθεση της φοιτητικης αριστερας, στη βαση της αναδρασης με την ενοτητα του φοιτητικου κινηματος. Η πρωτοβουλια αυτη δεν ηρθε απο το πουθενα, αλλα γεννηθηκε ακριβως μεσα απο τις συνθηκες που δημιουργησαν το ανακατεμα και το μπουρδουκλωμα του φοιτητοκοσμου μεσα απο τις διαδικασιες του φοιτητικου κινηματος.
Και οι διαδικασιες για την αποκρυσταλλωση του χαρακτηρα της Αρ.Εν. καθε αλλο παρα γραφειοκρατικες ή κλειστες ηταν. Αντιθετα, ακολουθησαν το μοντελο του ιδιου του φοιτητικου κινηματος, τις ανοιχτες συνελευσεις, στο διημερο που οργανωθηκε στις 10 και 11 Μαρτιου στο Πολυτεχνειο. Ολες οι συνιστωσες της φοιτητικης αριστερας ειχαν τη δυνατοτητα να συμμετεχουν και να συνδιαμορφωσουν αυτην την προσπαθεια. Ομως οι δυναμεις εκεινες που αδιαμφισβητητα ειχαν την ηγεμονια και την πρωτοπορια, προβαλλοντας παιδαριωδη επιχειρηματα επελεξαν να μη συμμετεχουν.
Αυτες οι πρωτοπορες δυναμεις της φοιτητικης αριστερας ειναι εκεινες της ΕΑΑΚ. Προκειται για δυναμεις που προεκυψαν απο παρομοιες ανασυνθετικες και ενωτικες διαδικασιες μετα το επισης μεγαλειωδες φοιτητικο κινημα του 1990-91. Και ειναι οι ιδιες δυναμεις που δεκαπεντε χρονια αργοτερα τορπιλισαν μια αντιστοιχη προσπαθεια να γεννηθει το παιδι του δικου μας κινηματος.
Μαλιστα, απο τη στιγμη που οι συνιστωσες της Αρ.Εν. αποφασισαν οτι ακομα και χωρις τις δυναμεις της ΕΑΑΚ, το εγχειρημα αξιζει να δοκιμαστει, κομματια της ΕΑΑΚ με διαφορους τροπους προσπαθησαν να υπονομευσουν αυτην την προσπαθεια. Με το αποφασιζωμεν και διατασσωμεν του ισχυρου, δεν επετρεψαν στις δυναμεις που συσπειρωθηκαν σε ενωτικα ψηφοδελτια της Αρ.Εν. να περιγραψουν τον εαυτο τους οπως ηθελαν πανω στα ψηφοδελτια ([1] [2]). Σαν να μην εφτανε αυτο, ακολουθησαν τα περιστατικα νοθειας στην καταμετρηση το βραδυ των φοιτητικων εκλογων στη Νομικη ([1] [2]).
Ολα αυτα ειναι σημαδια βαθυτατης κρισης και αποπροσανατολισμου μεσα στην φοιτητικη αριστερα. Το περιστατικο με τον γραμματεα της νεολαιας Συν, οσο ασημαντο μπορει να ειναι στη μεγαλη εικονα, ειναι ενδεικτικο οτι για κομματια της ΕΑΑΚ, ο αντιπαλος πλεον ειναι οι πρωην συμμαχοι, εκεινοι οι ανθρωποι που παλεψαν μαζι τους ενα χρονο τωρα...
Αυτοκαταστροφικες πρακτικες που μονο την κυβερνηση βολευουν. Κριμα...