Ηττοπαθειες
Ολος ο κοσμος οτι ξερει οτι εδω και κανα χρονο στα πανεπιστημια γινεται ο κα[κ|λ]ος χαμος.
Απο τον περιφημο πια "Μαη-Ιουνη" (φαση ο Ιανος σε μηνα) εχουμε φτασει σε μια αντιπαραθεση με καταληψεις που οπου ναναι θα κλεισουν διμηνο. Εχουμε κανει καταληψεις παντου, εχουμε κανει μεγαλες, μικρες, ειρηνικες, βιαιες, γαματες, ξενερωτες, κοκκινες, πορτοκαλι και μαυροκοκκινες διαδηλωσεις, εχουμε κανει ακτιβισμους στα τρενα, στα λεωφορεια και στα διοδια, εχουμε βγει στα παραθυρα, εχουμε βγει στα ραδιοφωνα και στις εφημεριδες. Εχουμε κανει τελοσπαντων την Παιδεια πρωτο θεμα σε ολη την ερμη την κοινωνια.
Απεναντι εχουμε μια χεσε μεσα θατσερικη κυβερνηση που στηριζεται απο ενα στρατο απο παπαγαλους που μεσα σε ενα χρονο κατεκτησαν (με το σπαθι τους) την απεχθεια μας και την εγγυηση για το μελλον οτι οταν παιζει η Ανατροπη στο Μεγκα, θα βαζω να δω καμια ταινια.
Τωρα, οι δημοσκοπησεις υπαγονται στο παλιο καλο ρητο "there are lies, damn lies and statistics" (αχ τα κλισε!). Lies ξε-lies ομως, αυτο που νομιζω οτι μπορω να πω ειναι οτι αν ο κοσμος στηριζε εμας και οχι την κυβερνηση τα πραγματα θα ηταν πολυ αλλιως. Και στο κατω κατω ας παμε και με την αρχη της ησσονος προσπαθειας και ας δεχτουμε οτι οντως το 60% του κυριαρχου (τρομαρα του) Ελληνικου Λαου στηριζει τις αλλαγες της Μαριεττας.
Ειπαμε, εδω και ενα χρονο γινεται της κακομοιρας. Ο και καλα διαλογος του υπουργειου δεν ειναι τιποτα μπροστα στο διαλογο που πυροδοτησαμε εμεις. Και σε αντιθεση με αυτον του υπουργειου ο διαλογος που εμεις ξεκινησαμε δεν εγινε σε τιποτα γραφεια ή διαδρομους, αλλα ανοιχτα στους δρομους, τα καφενεια, τις τηλεορασεις, τα ραδιοφωνα και τις εφημεριδες. Και ενα χρονο μετα βρισκομαστε με το 60% υπερ.
Μηπως τελικα ο κοσμος μας πεταει ενα "ανεγνων, εγνων, κατεγνων" στη μουρη?
Don't get me wrong: το κινημα ολου αυτο του διαστηματος ειναι καθε αλλο παρα τελειωμενο και ακομα και οταν οι αλλαγες περασουν δεν θα πρεπει κανεις να τολμησει να το ονομασει αποτυχημενο. Μετρησε τουλαχιστον μια μεγαλη νικη (την αναδιπλωση του πασοκ στο θεμα του 16) και εδωσε πολιτικη ταυτοτητα σε μια ολοκληρη φουρνια φοιτητων, ριζοσπαστικοποιωντας (τα κλισε που λεγαμε) ενα σημαντικο κομματι της. Μεσα απο τις ζωντανες του διαδικασιες εβγαλε μπροστα μια σειρα θεματα, απο τις καμερες μεχρι την αστυνομικη βια, και κουνησε τα βουρκονερα της μεταολυμπιακης μιζεριας. Οταν ερθει ο καιρος ομως θα πρεπει λιγο να κατσουμε να δουμε τι εγινε και δεν γιναμε μεγαλοι σαν το αντιCPE κινημα της Γαλλιας.
Στο ζουμι ομως της ιστοριας αυτης, περα απο τους ουσιαστικους αυτους μετασχηματισμους των φοιτητων, υπαρχει και η ιστορια με το τι θα γινει μ'αυτην την ερμη την Παιδεια τελοσπαντων. Και απ'οτι φαινεται τελικα, ο κοσμος τις θελει τις αλλαγες. 60% ειναι αυτο, δεν ειναι λιγο... Το ξερω οτι ειναι συνηθως ηλιθιο να ριχνεις το βαρος και την κατηγορια στον κοσμο, αλλα για την τιμη των οπλων καποιος πρεπει να βγει και να πει στον κυριαρχο (τρομαρα του) Ελληνικο Λαο: "Σαρωσε το λοιπον αν επιμενεις".
Τελοσπαντων, δε χρειαζεται να γινομαι ο μιζεριας ο ιδιος. Καπως ετσι φτιαχνονται εκεινοι οι περιφημοι "απογοητευμενοι αριστεροι" για τους οποιους διαβαζουμε στις εφημεριδες του Χωρου.
Βενσερεμος...Ανεγνως, αλλ' ουκ εγνως, ει γαρ εγνως ουκ αν κατεγνως.