Τα 73 χρονια

Εδω και μερικα χρονια, ειμαι ο ευτυχης ιδιοκτητης των δυο τομων των "Ποιηματων" του Καβαφη απο τις εκδοσεις Ικαρος. Ειναι μια πανεμορφη εκδοση στην οποια κατα καιρους ξαναγυρναω οταν εχω ορεξη να χαμογελασω με την κομψοτητα και την υποδορια ειρωνια του αγαπημενου μου ποιητη.

Επεσα σημερα σε αυτο το ποιημα:

Η ΔΙΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΕΡΩΝΟΣ

Δεν ανησύχησεν ο Νέρων όταν άκουσε
του Δελφικού Μαντείου τον χρησμό.
"Τα εβδομήντα τρία χρόνια να φοβάται."
Είχε καιρόν ακόμη να χαρεί.
Τριάντα χρονώ είναι. Πολύ αρκετή
είν' η διορία που ο θεός τον δίδει
για να φροντίσει για τους μέλλοντας κινδύνους.

Τώρα στην Ρώμη θα επιστρέψει κουρασμένος λίγο,
αλλά εξαίσια κουρασμένος από το ταξείδι αυτό,
που ήταν όλο μέρες απολαύσεως —
στα θέατρα, στους κήπους, στα γυμνάσια...
Των πόλεων της Αχαίας εσπέρες...
Α των γυμνών σωμάτων η ηδονή προ πάντων...

Αυτά ο Νέρων. Και στην Ισπανία ο Γάλβας
κρυφά το στράτευμά του συναθροίζει και το ασκεί,
ο γέροντας ο εβδομήντα τριώ χρονώ.

Ανελέητος...