2 τετραγωνικα
Τοσο ακουσα στο ραδιοφωνο οτι ειναι το πρασινο που αντιστοιχει κατα κεφαλη σε καθε Αθηναιο. Δηλαδη το πρασινο που μου αντιστοιχει χωραει στο δωματιο μου, και περισσευει και χωρος για το κρεβατι και το γραφειο μου και τη βιβλιοθηκη μου. Καλο ε?
Kακα τα ψεματα, η Αθηνα πολυ απλα ειναι αδεντρη. Κατι ψωρογκαζον που μας πασαρουν για το σουπερ ανταποδοτικο οφελος για την κατασκευη υπογειων παρκινγκ δεν ειναι καν για κλαμματα, ειναι για γελια. Απο την αλλη καθε προσπαθεια δημιουργιας μητροπολιτικων παρκων εχει αποτυχει παταγωδως. Τα μεγαλα παρκα της Αθηνας ειναι ζωντανες αποδειξεις.
Χαρακτηριστικο παραδειγμα ειναι το παρκο με τα πολλα ονοματα (παρκο Βασιλισσης, παρκο Τριτση, παρκο Περιβαλλοντικης Ευαισθητοποιησης και ενα σωρο αλλα τετοια πετυχημενα) που βρισκεται αναμεσα στο Ιλιον, τους Αγιους Αναργυρους, την Ανακασα και το Καματερο. Προκειται για μια τεραστια εκταση, η οποια πρακτικα εχει αφεθει στην τυχη της. Και να πεις οτι το εκαναν επιτηδες, σε φαση επιστροφη στη φυση και τετοια να παει στο διαολο. Αλλα δεν προκειται για τιποτα παρομοιο. Πολυ απλα, κανεις απο τους αρμοδιους φορεις (δημοι, νομαρχιες, υπερνομαρχιες, γραμματεις και φαρισαιοι) δεν ενδιαφερεται για το παρκο. Το αποτελεσμα ειναι οτι κανεις δεν παταει εκει τις κανονικες μερες, παρα μονο σε τιποτα πρωτομαγιες και καθαροδευτερες.
Περα ομως απο την αδιαφορια των αρμοδιων, το οτι κανεις δεν παταει εκει, απο μονο του δειχνει οτι οι Αθηναιοι δεν εχουμε μαθει πώς να ζουμε με ενα παρκο. Στας Ευρωπας και τας Αμερικας δεν εχω παει, αλλα οτι φωτογραφια δει κανεις απο παρκα εκει, παντα ειναι γεματα κοσμο, ειτε να κανει τζογκιν, ειτε πικνικ ειτε τελοσπαντων να ριχνει αραλικι. Εδω στας Αθηνας τα παρκα απο τη μια ειναι αφημενα στην τυχη τους και απο την αλλη ειναι τελειως μα τελειως απροσιτα και ερημα, σαν νεκρες ζωνες που κατα τυχη ξεχασαμε να τις χτισουμε και μας ξεμεινανε.
Οποτε εχουμε εναν vicious cycle: οι αρμοδιοι δεν φροντιζουν τα παρκα, γιαυτο δεν παταει κανεις, γιαυτο κανεις αρμοδιος δεν ενδιαφερεται, οποτε δεν πλησιαζει ανθρωπος και τελικα καταληγουμε αντι να εχουμε αστικα παρκα να εχουμε αστικες ερημιες.
Ημουν λοιπον σημερα το απογευμα στο Πολυτεχνειο. Φευγοντας απο το παλιο κτηριο Ηλεκτρολογων, κατα τις 20:30 το βραδακι ειπα αντι να ξεποδαριαστω μεχρι την Κατεχακη, να κατσω να περιμενω το 242 στη σταση που ειναι ακριβως απο πισω. Το 242 τελικα αργησε παρα πολυ, βαρεθηκα να το περιμενω και την εκανα τελικα με το 608 απο τη σταση εξω απο τις παλιες εστιες. Αλλα δεν τα λεω αυτα για να γκρινιαξω. Αυτο που θελω να πω ειναι οτι περασα περιπου μιση ωρα περιμενοντας το 242, στη σταση εξω απο το κτηριο Ηλεκτρολογων και ειδα πώς τα καλοκαιρινα βραδακια η Πολυτεχνειουπολη ζωντανευει.
Ειδα συνολικα καμια δεκαρια ανθρωπους να κανουν τζογκιν, ειδα πολλες παρεες ηλικιωμενων να κανουν τη βολτα τους και να κουβεντιαζουν για τα Ομολογα του Τσιτουριδη, ειδα κοσμο να βγαζει βολτα το σκυλο του, με λιγα λογια ειδα την Πολυτεχνειουπολη να ζωντανευει και να μετατρεπεται σε αυτο που θα περιμενε κανεις απο οποιοδηποτε μητροπολιτικο παρκο. Και συνειδητοποιησα οτι η Πολυτεχνειουπολη εχει στην πραγματικοτητα διπλο ρολο. Απο τη μια ειναι αυτο που λεει το ονομα της, δηλαδη ενα πανεπιστημιο και απο την αλλη χρησιμευει σαν παρκο για τους κατοικους των γυρω περιοχων.
Τι ειναι αυτο που προσελκυει τους Ζωγραφιωτες στην Πολυτεχνειουπολη, ενω λειπει απο το παρκο Βασιλισσης? Αν το καλοσκεφτει κανεις, αυτο που λειπει δεν ειναι αλλο απο μια σειρα απο δραστηριοτητες που κρατουν την Πολυτεχνειουπολη ζωντανη στη διαρκεια της μερας: εχει καλη συγκοινωνια, εχει (οκ παρα πολυ) κοσμο που παει εκει για να εργαστει, εχει δρομους, εχει ποδηλατοδρομους, εχει πεζοδρομους και εχει και μια πολυ αποτελεσματικη υπηρεσια που φροντιζει το χωρο, τα δεντρα, τα φυτα, την καθαριοτητα κτλ.
Μηπως τελικα αυτος να ειναι ο τροπος να ζωντανεψουν τα μεγαλα αστικα παρκα της Αθηνας? Μηπως να τολμησουμε να μεταφερουμε μεσα στα παρκα μια σειρα απο πχ δημοσιες υπηρεσιες, να φτιαξουμε δρομους που να περνανε απο μεσα και να βαλουμε και τακτικη συγκοινωνια? Δεν εννοω φυσικα να τα τσιμενταρουμε τελειως τα παρκα, καμια σχεση. Εχω στο μυαλο μου κατι σαν "ηπια αναπτυξη" των παρκων, πχ ενα υπουργειο-campus, με μικρα κτηρια, πνιγμενα στο πρασινο και σε αποσταση μεταξυ τους, αλλα καλα συνδεδεμενα με δρομους και συγκοινωνιες. Τελοσπαντων, να υπαρχει ενας καλος λογος να παει εκει καποιος για δουλειες και να ειναι ευκολο να το κανει ωστε να ειναι ζωντανος ο χωρος. Ταυτοχρονα να υπαρχει και μια υπηρεσια, οσο αποτελεσματικη οσο οι κηπουροι του ΕΜΠ, ωστε να κραταει το παρκο σε αξιοπρεπη κατασταση. Και ο κοσμος θα πηγαινει εκει το πρωι για τις δουλειες του και θα ξαναπηγαινει το βραδυ για τη βολτα του.
City planner, ποσο μαλλον park planner δεν ειμαι, και πραγματικα, μπορει αυτο που λεω να ειναι καταστροφικο για τα παρκα. Ισως ειναι οντως καλυτερα, ακομα και εξαιτιας μιας ηλιθιας εγκαταλειψης, να τα αφησουμε να επιστρεψουν στη μαμα φυση. Αλλα, μηπως τελικα η Πολυτεχνειουπολη μπορει να χρησιμευσει σαν μοντελο οργανωσης ενος μητροπολιτικου παρκου?