Να πω και γω?

Το cause célèbre των ημερων ειναι προφανως ο "Ελληνικος αθλητισμος" και η κατασταση στην οποια εχει περιπεσει, με τους χουλιγκανισμους και τα συναφη. Ολος ο κοσμος κουβεντιαζει την ιστορια με τον οπαδο που σκοτωθηκε στην Παιανια. Τι ειναι ομως αυτο που προκαλει ολη αυτη την ιστορια? Ας μην το παμε ακομα στις κοινωνικες συνθηκες, τα οικονομικα προβληματα και τις συνθηκες παραγωγης και εργασιας, που προφανως ειναι η βαθυτερη αιτια για ολα αυτα. Ας μεινουμε λιγο στην επιφανεια, προσαπθωντας να εξορθολογισουμε λιγο την κατασταση, οπως φαινεται. Τι ειναι λοιπον το ποδοσφαιρο? Τι ειναι ο Ολυμπιακος? Τι ειναι ενας αγωνας? Τι ειναι το πρωταθλημα?

Φανταζομαι οτι αν ερωτηθει καποιος οπαδος θα απαντουσε οτι ειναι Ιδεα, Θρησκεια, Αγαπη και αλλα τετοια μεγαλοστομα. Οκ, αυτο ειναι ενα straw man argument, αλλα ας παμε λιγο στο bottom line της υποθεσης. Τι διαφορα εχει ενα ματς απο μια θεατρικη παρασταση ή μια συναυλια? Μονο μια. Σε ενα αθλητικο δρωμενο, το τελος δεν ειναι γνωστο απο πριν, σε κανεναν, ενω στο θεατρο, το σινεμα ή τη μουσικη, οι εκτελεστες το εχουν σχεδιασει απο πριν. Αυτο. Μονο αυτο. Κατα τα λοιπα, δεν υπαρχει καμια απολυτως διαφορα: καθε αθλητικο γεγονος δεν διαφερει στην ουσια του ρολου και της λειτουργιας του απο μια θεατρικη παρασταση, μια επιδειξη ακροβατων, ενα performance ή μια κινηματογραφικη ταινια. Ο μπασκετμπολιστας και ο ποδοσφαιριστης δεν διαφερουν σε τιποτα απο οποιονδηποτε αλλο καλλιτεχνη, παρα μονο στο οτι το αποτελεσμα της "παραστασης" τους δεν ειναι γνωστο απο πριν.

Σκεφτειτε το λιγο. Εχω αδικο?

Παμε λοιπον στο "τις πταιει". Προφανως οι αμεσες ευθυνες πεφτουν στους οπαδους. Εμμεσα προχωραμε σε ολη αυτη τη βιομηχανια του αθλητισμου, απο τους παραγοντες και τους προεδρους μεχρι τους δημοσιογραφους του "αθλητικου τυπου". Και αν παμε πιο περα?

Μια σημερινη ειδηση περασε στα ψιλα. Λιγο που ετυχε να δω ειδησεις δεν αναφερθηκε τιποτα σχετικο και αμφιβαλλω αν θα ειπωθει κατι γενικοτερα. Τι λεει η ειδηση? Οτι το 20% των πολιτών στην Ελλάδα ζει με λιγότερα από 470 ευρώ το μήνα. Μαλιστα... Φτωχεια, μαζι με ανεργεια, ανασφαλεια για το μελλον, μια κυβερνηση που τραβαει ακομα περισσοτερο το σκοινι προς την κατευθυνση των ανισοτητων και ενα κρατος ανικανο να κανει οτιδηποτε. Οπως ειπε και ο Παπαδημουλης, ευρωβουλευτης του Συνασπισμου:

Τα επίσημα στοιχεία της Κομισισιόν αναδεικνύουν την Ελλάδα σε πρωταθλητή της φτώχειας και των κοινωνικών ανισοτήτων και τις κυβερνήσεις της, τις πιο αδιάφορες και ανίκανες για την καταπολέμησή της

Και καπως ετσι φτανουμε μια μορφη τεχνης να γινεται σφηκοφωλια. Ειναι γελοιο προφανως, οπως γελοιο ηταν οταν παλιοτερα παιζαν ξυλο μεταλαδες με καρεκλαδες ή πανκηδες με γκοθαδες.

Αλλα σορι κιολας, οι αιτιες ειναι εκει, μπροστα μας. Και κανεις δε μιλαει για αυτες.