Το τρισδιαστατο desktop

Απου ναναι κλεινω κλεινω δυο χρονια απο τοτε που τα Windows εγιναν το "other operating system" στον υπολογιστη μου και το GNU/Linux το full time λειτουργικο μου συστημα. Αυτο το συνειδητοποιησα σημερα. Περισσοτερα για αυτο αλλη μερα. Χτες, επαιζα με το Beryl.

Δεν ηταν δυσκολο να εγκαταστθει στο Debian Sid μου. Δεν εχει βεβαια μπει ακομα στα repositories, αλλα ακολουθώντας αρχικα αυτες και μετα αυτες τις οδηγιες, ολα πηγαν μια χαρα. Και αφου εγκατασταθει το πραγμα, τρεχοντας τον Beryl Manager γινεται το αλμα απο τις δυο στις τρεις (περιπου) διαστασεις.

Επειδη εχω την εντυπωση οτι το Gnome εχει αρχισει να γινεται λιγο βαρυ για το πενταχρονο καμαρι που καθεται κατω απο το γραφειο μου, ειδικα οταν τρεχει απο πανω και ενας compositing window manager, ειπα να δοκιμασω κατι πιο ελαφρυ. Η επιλογη του Xfce ηταν αποκαλυπτικη. Περισσοτερα και για αυτο μια αλλη μερα. Τελοσπαντων κατεληξα να εχω ενα Xfce με Beryl και με εναν Gnome-κεντρικο window decorator με το παραξενο ονομα Heliodor. Με αυτο τον κιλερ συνδυασμο αρχισα να παιζω με τις ρυθμισεις του Beryl.

Αφαιρωντας καθε opacity απο τον desktop cube που εχει γινει πια στανταρ στους τρισδιαστατους window managers και προσθετοντας ενα animated skydome κατεληξα σε ενα πολυ ενδιαφερον πραγμα: ενα πραγματικα τρισδιαστατο περιβαλλον εργασιας. Οχι πια απλα χαζομαριτσες με εφε οταν περιστρεφεται ο κυβος, κανονικο τρισδιαστατο περιβαλλον.


Ok, δεν εχουμε ακομα τα interfaces του Johnny Mnemonic, του Minority Report ή του ενατου επεισοδιου του Firefly αλλα παμε καλα...

Και φυσικα, αφου ειχα ηδη σπαταλησει περιπου ενα τριωρο γυρνωντας τον κυβο γυρω γυρω, αλλαζοντας skydomes, παιζοντας με το translucency των παραθυρων, τελικα ανοιξα ενα τερματικο για να κανω update το Debian. Και εκεινη τη στιγμη μου αποκαλυφθηκε η Αληθεια για το ελευθερο λογισμικο: βαζουμε γραφικα συστηματα (X windows), γραφικα περιβαλλοντα (Xfce, Gnome, KDE κτλ), τρισδιαστατα μπιχλιμπιδια (Beryl ,Compiz), κανουμε τα desktop μας να μοιαζουν με Unreal Tournament και στο τελος ανοιγουμε ενα τερματικο για να κανουμε τη δουλεια μας (μην πω οτι το κανουμε και full screen για να μην ενοχλουμαστε απο τα υπολοιπα), επιστρεφοντας στην απλοτητα και χρηστικοτητα της παλιας καλης γραμμης εντολων, οχι γιατι δεν μπορουμε αλλιως αλλα γιατι εκει βολευομαστε!

Η χαρα του να ειναι κανεις nerdουλας!