Κουκουλοφοροι
Παλια τους ελεγαν "γνωστους αγνωστους" αλλες φορες απλα "νεαρους" τωρα πια συνηθως τους λενε κουκουλοφορους. Απο μονη της η κουκουλα βεβαια δεν λεει και παρα πολλα. Κουκουλες φορουν και οι Ζαπατιστας και στο τελος τελος η κουκουλα ειναι πολλες φορες η μονη δυνατη αμυνα απεναντι στην πανοπτικη κοινωνια της παρακολουθησης. Καθε τι το οποιο αμφισβητει σε καποια φαση το οποιοδηποτε καθεστως, αναποφευκτα ειναι παραβατικο και η κουκουλα για καποιους ειναι η αμυνα απεναντι στα "τσουτσεκια του κρατους".
Σπανιοτερα τους λενε αναρχικους ή αντιεξουσιαστες, πολλες φορες με τον διορθωτικο χαρακτηρισμο "αυτοαποκαλουμενοι". Η πλακα ειναι οτι το "αυτοαποκαλουμενοι" δειχνει μια μυχια πιστη οτι η αναρχικος και ο αντιεξουσιαστης ειναι καλο πραγμα και πρεπει να το διαφοροποιησουμε απο τους "ανεγκεφαλους μπαχαλιαρηδες" οι οποιοι κατα καποιο τροπο δεν ανταποκρινονται στο καλο, ιδεατο προνομιο του να ειναι κανεις πραγματικα αναρχικος.
Οι γνωστοι αγνωστοι αυτοαποκαλουμενοι αντιεξουσιαστες νεαροι κουκουλοφοροι παρουσιαζουν στην αριστερα μια πολυ σκληρη προβληματικη. Διαφορετικα κομματια της αριστερας εχουν τοποθετηθει διαφορετικα, ενω αλλα δεν εχουν τοποθετηθει καθολου, αποφευγοντας να παρουν θεση, τουλαχιστον δημοσια. Μιας και (δυστυχως) συνηθως δεν υπαρχει καμια διαθεση για συμπραξη και συμπορευση μεταξυ αριστερας και αναρχικων σε αλλα επιπεδα περα απο το καθαρα πρακτικο (τις πορειες), ο πυρηνας της προβληματικης βρισκεται ακριβως στις πορειες και στην εκει πολιτικη δραση των γνωστων αγνωστων αυτοαποκαλουμενων αντιεξουσιαστων νεαρων κουκουλοφορων (που για συντομια απο δω και μπρος θα τους λεω απλα αναρχικους).
Σε αυτο το σημειο πρεπει να πω μια προσωπικη αποψη, οτι η διακριση "αριστερα και αναρχικοι" ειναι τζουφια. Οι αναρχικοι ειναι πολυ σημαντικο και οργανικο μερος της αριστερας, ειδικα στο επιπεδο των ιδεων αφου χωρις τις αναρχικες ιδεες η αριστερα καταληγει ειτε Σταλιν ειτε Μπλερ, τη στιγμη που η "αναρχιζουσα αριστερα" εχει γεννησει τις ομολογουμενως συμπαθητικοτερες μορφες της αριστερας γενικοτερα, τη Ροζα και τον Μαρκος.
Στην πραξη ομως? Η διακριση συνηθως κινειται στις αδροτατες (να το κανω και bold?) γραμμες που διακρινουν μεταξυ "βιαιων και ειρηνικων διαδηλωτων". Τα θεματα που θετουν οι βιαιοι στους ειρηνικους ειναι δυσκολα: καταστροφη καμερων, καπελωμα της μαζας, "ειδικες δυναμεις" που μπορουν να προστατευσουν τους ειρηνικους απο τη βιαιοτητα της αστυνομιας, διαστρεβλωση του πολιτικου χαρακτηρα της πορειας, παμπλικ ριλεισονς, σπασιματα τραπεζων και πολυτελων αυτοκινητων, το θεμα της προβοκατσιας και τα λοιπα και τα λοιπα και τα λοιπα.
Δεν ειναι καθολου ευκολα και απλα αυτα τα ζητηματα. Και η δικη μου προσωπικη αντιληψη ειναι συνηθως σχιζοφρενικη: χειροκροτω την καταστροφη των καμερων, κατανοω αλλα δεν επικροτω το σπασιμο μιας τραπεζας, θελω να ακουστει στο BBC οτι εγινε χαμος στην Αθηνα οταν πρεπει αλλα δεν αντεχω τη στρατιωτικοποιηση του κινηματος και πιστευω βαθυτατα στον αποτελεσματικα ανατρεπτικο χαρακτηρα της πασιφιστικης χιπιλας. Δεν μου αρεσει καθολου να συζητουνται οι συγκρουσεις αντι για τα πραγματικα διακυβευματα του κινηματος αλλα θελω το κινημα να μην περιοριζεται σε αυτα και να προχωρα στην παραπερα αμφισβητηση. Εχω προσωπικα πεσει πανω σε βλακες προβοκατορες της αστυνομιας και ξερω οτι υπαρχουν αφου τους εχω συναντησει αλλα ξερω και καταπληκτικα παιδια (χωρις κερατα, τριαινα και ουρα) που οταν ερχεται η ωρα κουκουλονωνται. Μπορω ανετα να αποκαλεσω καποιον απο αυτους "συντροφο" και "συναγωνιστη" καταμουτρα αλλα δεν θελω ουτε να τους βλεπω οταν γινομαι μαρτυρας βλακωδων περιστατικων ατομικης τρομοκρατιας απεναντι σε απλους πολιτες.
Ισως τελικα η δικη μου σχιζοφρενεια να ειναι αυτο που μεγεθυμενο πολλες φορες καταληγει να ειναι η προβληματικη θεση της αριστερας απεναντι σε αυτο το κομματι της. Και ισως τελικα η αυτο-απομονωση των αναρχικων απεναντι στην υπολοιπη αριστερα που πολλες θυμιζει τον ιδεολογικο πουριτανισμο του ΚΚΕ να ειναι η αιτια για αυτο το προβλημα. Ισως δηλαδη τελικα ο μονος τροπος να φτασουμε καποτε σε καποιου ειδους αν οχι συμβιωση τουλαχιστον ξεκαθαρη σχεση, να ειναι η συναντηση των αναρχικων και της υπολοιπης αριστερας, οχι μονο στους δρομους αλλα και στα αμφιθεατρα και τις ανοιχτες διαδικασιες πολιτικης συγκροτησης των κινηματων.