Στο δρομο (παλι!)

Παρολο που, μεσα σε μερικες μερες, οι καταληψεις πανελλαδικα μειωθηκαν απο περιπου 300 σε περιπου 250, αυριο θα ξανακατεβουμε στο δρομο για να διαδηλωσουμε για την δημοσια παιδεια, για το επισφαλες εργασιακο μας μελλον αλλα και για την βια ενος κρατους που δεν μπορει πια να πεισει με τα λογια.

Ομως, αποσο φαινεται, οι ουλες απο την προηγουμενη Πεμπτη δεν εχουν φυγει ακομα και υποψιαζομαι οτι θα αργησουν πολυ ακομα να χαθουν. Τρεις φορες σημερα συναντησα το ερωτημα αν ειναι σοφο να κατεβει κανεις αυριο στην πορεια. Και τις τρεις φορες, ο φοβος για την παρανοικη βια της αστυνομιας ηταν κυριαρχος. Ευτυχως ομως, τα κλισε οπως παντα μας δινουν ξεκαθαρη απαντηση: στο δρομο θα σπασουμε τον τρομο.


Δεν προκειται να μας φοβισουν πισω στα σπιτια μας. Γιατι τελικα η Δημοκρατια δεν ειναι μια δηλωση νομιμοφροσυνης απο ομιλουντα ταγερ στα δελτια ειδησεων, αλλα εμπρακτη διεκδικηση στους δρομους. Στους δρομους, οχι σε αποστειρωμενα πανελ με μονιμες δημοσιογραφικες γλαστρες. Στους δρομους, εκει που γινεται το ανακατεμα και η αναταραχη. Γιατι το ανακατεμα και η αναταραχη ειναι το καλουπι απο οπου σχηματιζεται η Δημοκρατια.

Ανακατεμα τετοιο ειναι ο φοιτητης που ζεχνει χημικα και απευθυνεται σε καλοντυμενους ηλικιωμενους καταναλωτες στην Ερμου που παρακολουθουν την πορεια να οπισθοχωρει απο το Συνταγμα λεγοντας "Συμπολιτες, μας χτυπησαν στο ψαχνο". Ειναι επισης και η απαντηση του κυριου με το κομψο γκρι σακακι "Δεν χρειαζεται να μου το πεις, το ξερω απο παλια". Δημοκρατια ειναι αυτο το ανακατεμα, των φοιτητων με τους κομψους γηραιους σοπερς. Δημοκρατια ειναι και η απευθυνση "συμπολιτες", ξεπατικωσουρα απο τους επαναστατημενους sans-culottes του Παρισιου.

Ε οχι, δεν προκειται να μας φοβισουν πισω στα σπιτια μας. Αν μη τι αλλο, μονο και μονο επειδη το ευχαριστιομαστε το ανακατεμα της Δημοκρατιας!