Coke and Mentos rocket

Την περασμενη Παρασκευη, μετα απο ενα μακρυ session μπυροκατανυξεως στην Νεα Φιλαδελφεια με τους συντροφους palpatine και akamatos, σαν σωστοι κωλοπαιδαραδες που ειμαστε και οι τρεις, αποφασισαμε να κατασκευασουμε υποπτες εκρηκτικες home-made ρουκετες με over-the-counter υλικα.

Το know-how δεν το πηραμε απο το Anarchist Cookbook, αλλα απο το YouTube. Ουσιαστικα προκειται για μια πολυ απλη κατασκευη, βασιζομενη στις χημικες (ή φυσικες, ακομα δεν το εχω καταλαβει αυτο το σημειο) ιδιοτητες δυο πασιγνωστων εκρηκτικων στοιχειων: κοκακολα λαιτ και μεντος.

Αφηνοντας πισω μας την θαλπωρη του ακαματοσπιτου κατευθυνθηκαμε στο τοπικο περιπτερο οπου προμηθευτηκαμε τα απαραιτητα υλικα. Στη συνεχεια, μεσα στη σκοτεινια της Φιλαδελφειωτικης νυχτιας, σαν αλλες Ερυθρες Ταξιαρχιες, οδηγησαμε μεχρι ενα τοπικο γηπεδο μπασκετ. Μετα απο μια συντομη διαμαχη με την τοπικη σκυλοσυμμορια την οποια κεδρισαμε αφου ειμαστε ψηλοτερα στην τροφικη αλυσιδα, στησαμε το αρχηγειο-γιαφκα στη σεντρα του γηπεδου και αρχισαμε να ετοιμαζουμε τις ρουκετες.



Επροκειτο για μια ευαισθητη και λεπτη δουλεια που μας πηρε αρκετο χρονο (τουλαχιστον περισσοτερο απο οσο μερικοι μπορουσαν να αντεξουν) με αποτελεσμα ο akamatos να την πεσει για υπνο αγκαλια με μερικα επικινδυνα πυρομαχικα. Το βιβλιο "Terrorism for dummies" βεβαια προειδοποιει οτι ειναι γενικα κακη ιδεα να κοιμασαι αγκαλια με τα εκρηκτικα, αλλα επειδη το παιδι ηταν κουρασμενο το αφησαμε να κοιμηθει λιγο.



Λιγη ωρα αργοτερα, και με τον κινδυνο να μας επισκεφτει η αντιτρομοκρατικη και να μας στειλει να καθαριζουμε τις τουαλετες του Γκιτμο ανα πασα στιγμη, ειχαμε ετοιμο το πρωτο prototype της φονικης ρουκετας. Ετοιμαστηκαμε για την εκτοξευση.



Η διαδικασια εκτοξευσης αμαυρωθηκε απο ενα μικρο ατυχημα που ειχε σαν αποτελεσμα να λερωθει η βερμουδα μου με επικινδυνα χημικα (η πολυ κοκακολα θα σου τρυπησει το στομαχι μου ελεγε η γιαγια μου) αλλα τελικα η ρουκετα εκτοξευθηκε με πληρη αποτυχια. Το ψοφιο κουφαρι της ρουκετας που ποτε δεν καταφερε να απογειωθει βρεθηκε διπλα στη ρακετα, λιγο πανω απο το υψος της γραμμης που βαραμε βολες.



Φυσικα, σαν γνησιοι αντιπροσωποι της ευστροφιας και της δημιουργικοτητας που εκπροσωπει το Εθνικο Μετσοβιο Πολυτεχνειο, δεν πτοηθηκαμε απο αυτο το πρωτο αποτυχημενο πειραμα. Με τη σοβαροτητα που διακρινει καθε μηχανικο του ΕΜΠ (ακομα και οταν κανει τρομοκρατικες ενεργειες) ριχτηκαμε στη δουλεια και μεσα σε λιγο χρονικο διαστημα ειχαμε αναπτυξει δυο διαφορετικες, εναλλακτικες τεχνολογιες φορτωσης του καυσιμου (μεντος) στο θαλαμο αναφλεξης (μπουκαλι κοκακολας).



Επειδη βεβαια εκτιμουμε την πολυμορφια στη δραση και σεβομαστε την δημιουργικοτητα του καθε συντροφου, οι εναλλακτικες τεχνολογιες δοκιμαστηκαν και οι δυο με εξισου πληρως αποτυχημενα αποτελεσματα. Φυσικα, η επινοητικοτητα και η ευστροφια μας δεν καταβληθηκαν απο τρια αποτυχημενα πειραματα και με μια ελαφρα τροποποιηση του τεχνολογικου πλανου του palpatine (λεπτοτερος χαρτινος σωληνας) και μια εισηγηση του akamatos σχετικα με τον τροπο εκτοξευσης να αντικαταστησουμε την απλη ριψη με την στοχευση (στο ταμπλο της μπασκετας) προχωρησαμε και στην πειραματικη ριψη και της τελευταιας (τεταρτης) ρουκετας, με εξισου πληρως αποτυχημενα αποτελεσματα.



Εχοντας ξεμεινει απο πυρομαχικα, μασησαμε τις τελευταιες μεντος, μαζεψαμε τα σκουπιδια απο το γηπεδο (ειπαμε δεν ειμαστε τοσο καγκουρια) και αποχωρησαμε συζητωντας τους λογους των τεσσαρων αποτυχιων και αφηνοντας πισω μας εξι λιτρα χυμενης κοκακολας λαιτ στο γηπεδο με την ελπιδα οτι επειδη η κοκακολα λαιτ δεν εχει ζαχαρη, δεν θα κολλανε οι μπαλες των μπασκετοφιλων την επομενη μερα.

Η εξιστορηση αυτης της υποπτης τρομοκρατικης αποπειρας που κατεληξε σε τεσσερις τραγικες απωλειες ισαριθμων μπουκαλιων κοκακολας αξιζει να τελειωσει με μια συντομη περιγραφη του αυτοσχεδιου μηχανισμου που αποτυχαμε να εκτοξευσουμε, για την επιμορφωση και το πνευματικο οφελος οποιου καγκουρα επιχειρησει στο μελλον αυτο που τρεις Ηλεκτρολογοι Μηχανικοι και Μηχανικοι Υπολογιστων του Εθνικου Μετσοβιου Πολυτεχνειου απετυχαν να καταφερουν (top that δηλαδη).

Παιρνουμε ενα μεγαλο μπουκαλι κοκακολα λαιτ. Προτιμουμε κοκακολα λαιτ επειδη δεν εχει ζαχαρη και αν μας παρουν τα σκαγια δεν θα κολλαμε πολυ. Παιρνουμε επισης ενα μασουρι μεντος. Προσοχη: οι μεντος πρεπει να μην εχουν γευση φρουτακια και τετοιες αηδιες, αλλα πρεπει να ειναι οι κλασικες ασπρες που δεν αγοραζει κανενας γιατι δεν εχουν γευση φρουτακια.

Ανοιγουμε το μπουκαλι κοκακολα και πινουμε μια γουλιτσα αν διψαμε. Με πολυ γρηγορες κινησεις πεταμε πεντεξι μεντος μεσα και κλεινουμε το καπακι οσο πιο γρηγορα μπορουμε. Αν δεν κλεισουμε το καπακι, αποκταμε ενα ωραιοτατο συντριβανι το οποιο ομως ειναι παντελως αχρηστο εναντιον του παγκοσμιου ιμπεριαλισμου και δεν ενδυκνειται σαν οπλο της ταξικης παλης. Αν αργησουμε να κλεισουμε το καπακι αποκταμε εναν ωραιοτατο λεκε απο κοκακολα λαιτ ο οποιος επισης δεν ενδυκνειται σαν οπλο της ταξικης παλης.

Σε αυτο το σημειο ο επιδοξος καγκουρας μπορει να πειραματιστει με διαφορους τροπους, ωστε να πετυχει γρηγορη φορτωση των μεντος στο μπουκαλι και ταυτοχρονα γρηγορο κλεισιμο του καπακιου. Για περισσοτερες πληροφοριες δειτε το λινκ στο YouTube παραπανω.

Σφραγιζουμε λοιπον το μπουκαλι και αρχιζουμε να το ταρακουναμε, οπως θα ταρακουναγαμε ενα σεικερ φραπε αν δεν ειχαμε ηλεκτρικο ανακατευτηρι και ειχαμε να πιουμε φραπε τρεις βδομαδες. Αφου κουνησουμε καλα (το μπουκαλι πρεπει να εχει γινει πετρα, σε φαση να το βαραμε και να κανει τοκ τοκ) η ρουκετα μας ειναι ετοιμη για εκτοξευση.

Διαλεγουμε ενα καλο ανοιχτο μερος για να μη βγαλουμε κανενα ματι, πεταμε το μπουκαλι ψηλα στον αερα με σκοπο να πετυχει το εδαφος σε μια αλφα αποσταση μακρια απο τα ρουχα μας. Αν ολα πανε καλα σε αυτο το σημειο θα πρεπει να σπασει ειτε το καπακι ειτε ο πατος του μπουκαλιου και η ρουκετα μας να εκτοξευτει στον αερα.

Αγωνιστικους χαιρετισμους και καλες εκτοξευσεις!