Better living through modernism
Απο τα σημαντικοτερα χαρακτηριστικα της δυτικης σκεψης ειναι η πιστη στην Προοδο, στο οτι το μελλον θα ειναι καλυτερο απο το παρον, οτι η τεχνολογια θα μας λυσει τα μεγαλα προβληματα και οτι τελικα, στο βαθυ μελλον, μας περιμενει μια ευδαιμονικη ουτοπια, σαν αυτες που περιγραφονται σε καποια βιβλια επιστημονικης φαντασιας.
Στον μεταμοντερνο, post-everything κοσμο μας (που κι αυτος σιγα σιγα γερναει) τα παραπανω μας φαινονται υπεραπλουστευτικα και αφελη, ομως στις αρχες του 20ου αιωνα τα πραγματα ηταν πολυ διαφορετικα. Η τεχνολογιες που σημερα εχουν δειξει τα ορια τους, οπως το τηλεφωνο, το αεροπλανο, ο ηλεκτρισμος και οι μηχανές εσωτερικής καύσης, ακομα και το ζεπελιν, ηταν τεραστια τεχνολογικα βηματα τα οποια μετεστρεφαν δραματικα το προσωπο των κοινωνιων.
Μαζι με τις καινοφανεις τεχνολογιες, μεγαλα ιδεολογικα ρευματα, οπως ο κομμουνισμος, ο φασισμος και ο φιλελευθερισμος γιγαντωνονταν και φανταζονταν απιστευτες ουτοπιες. Καθε οριο ηταν εκει για να ξεπεραστει και τα παντα ηταν πιθανα, ακομα και το να φυγει ο ανθρωπος στο διαστημα. Και μεσα σε ολα, η Σοβιετικη Ενωση, με το διαστημικο της προγραμμα: η επιτομη της Προοδου του μοντερνου ανθρωπου!
Αναμεσα στις ιδεολογιες και την τεχνολογια και αναμεσα στο τι υπηρχε και τι θα μπορουσε να υπαρξει, στεκονταν οι καλλιτεχνες, εκεινοι που προσπαθουσαν να δημιουργησουν πραγματικες εικονες στο παρον, της ουτοπιας που η τεχνολογια και η ιδεολογια υποσχονταν. Καθε τι επρεπε να ειναι καινουριο, καθε τι επρεπε να επανεφευρισκεται, καθε τι επρεπε να δειχνει στο μελλον και τα απεριοριστα ορια της ανθρωπινης προοδου.
Τα επομενα ειναι μια μινι εκθεση εικονων που βρηκα ενδιαφερουσες ψαχνοντας στη Wikipedia. Βαλτε καποια καλη μοντερνα μουσικη (οπως τη σοβιετικη Jazz της συλλογης "Between or Beyond the Iron Curtain") χαλαρωστε και φανταστειτε τους κοσμους που φανταζονταν οι καλλιτεχνες!
(Επι τη ευκαιρια, καποιες απο τις παρακατω εικονες ειναι ελευθερες, καποιες οχι. Σπαω τον κανονα που εχω βαλει μονος μου σε αυτο το ιστολοι, ετσι γιατι προκειται για τεχνη ρε διαολε!)
Παμε:
