Πώς τελειωνει ενα blog

Δεν ειναι πολλες οι φορες που σκεφτομαστε τη σχεση που εχει η δικτυακη μας περσονα με τον πραγματικο κοσμο. Και ειναι ακομα λιγοτερες οι φορες που σκεφτομαστε για τη σχεση που εχουν αυτα που διαβαζουμε και βλεπουμε στο δικτυο με την πραγματικη ζωη. Σκεφτειτε το απλο: μπαινετε σε μια σελιδα και βλεπετε οτι δεν εχει ενημερωθει απο το 2004 και μετα. Τι θα σκεφτειτε? Οτι ο διαχειριστης της εχασε το ενδιαφερον του στη σελιδα, ετσι δεν ειναι?

Πιο κοντα στο τωρα. Πηγαινετε στο blog malpractice της Αμαλίας Καλυβινού. Τελευταιο ποστ στις 3 Μαιου. Τι εγινε, γιατι δεν ποσταρε ενα μηνα σχεδον? Βαρεθηκε? Το παρατησε? Βρηκε καλυτερο τροπο να περναει την ωρα της? Της επεσε πολλη δουλεια? Τι εγινε?

Θα σας περναγε απο το μυαλο οτι η Αμαλία Καλυβινού πεθανε?

Ειναι τραγικο (οπως τραγικη ειναι και η ιστορια της Αμαλίας Καλυβινού), αλλα ειναι αληθεια. Προκειται ακριβως για αυτο για το οποιο μας γκρινιαζουν οι λιγοτερο techies φιλοι μας: το ιντερνετ ειναι απροσωπο. Ειναι δυσκολο για οποιονδηποτε απο εμας να συνδεσουμε τα πραγματικα προσωπα, τους αληθινους ανθρωπους με τις δικτυακες τους περσονες ή τελοσπαντων με τις δικτυακες τους παρουσιες.

Και ναι, ok, το web 2.0 ερχεται να καλυψει αυτο το κενο, να μας φερει πιο κοντα και να μας κανει ολους μια παγκοσμια δικτυακη κοινοτητα, με τη βοηθεια των πολυμεσων (podcasts, εικονες, streaming video) και των blogs. Αλλα παραμενει απροσωπο. Ειναι τελειως διαφορετικο το να βλεπεις τις εν πολλοις σκηνοθετημενες αυτο-παρουσιασεις των ανθρωπων μεσα απο το ιντερνετ και τελειως αλλο πραγμα να τους βλεπεις μπροστα σου, με σαρκα και οστα, με τις γκρινιες και τις παραξενειες τους, με την φυσικη τους κινηση και ολα εκεινα που θεωρουμε πιθανον δεδομενα ή και "ενοχλητικα", αλλα που δεν ειναι τιποτα περισσοτερο απο εκεινα τα χαρακτηριστικα τα οποια μας κανουν βαθυτατα ανθρωπινους...

Ενα blog τελειωσε. Δεν θα ξαναδιαβασουμε καινουριο ποσταρισμα. Κυρια Αμαλια, καλο σας ταξιδι. Εμας μας μενουν τα γραπτα σας. Και το blog σας. Για να μας θυμιζουν εκεινα που σας εκαναν να βγειτε και να μιλησετε σε ολον τον κοσμο. Και για να μας θυμιζουν οτι καθε ανθρωπος ειναι ανεπαναληπτος. Καλο σας ταξιδι.

Update:
Διαβασα ολοκληρο το blog της Αμαλιας. Και ξανακοιτωντας τι εγραψα εδω, λεω "τι μαλακιες καθομαι και γραφω"...