Ελλας Ελληνων Μονων τους

Η ιστορια του Ελληνικου εθνους-κρατους ειναι περιεργη υποθεση.Η συνθεση και η δημιουργια του κρατους, απο τοτε που φτιαχτηκε σαν ενα μικρο βασιλειο στις παρυφες της Οθωμανικης Αυτοκρατοριας ηταν απο την αρχη προβληματικη.

Βασικα, το στορι παει πανω κατω ως εξης: οι Ρωμιοι υπηκοοι του σουλτανου ειχαν ενα προβλημα. Το προβλημα ηταν οτι για να πεισουν τας Ευρωπας να πατησουν ποδι στο σουλντανο να τους αφησει επιτελους να κανουν οτι γουσταρουν, επρεπε να πεισουν τας Ευρωπας οτι δεν ηταν αυτο που ηταν (δηλαδη κανονικοι ανθρωποι) αλλα οτι στην πραγματικοτητα φορουν χιτωνες. Οι πιο μορφωμενοι την ειχαν μυριστει τη δουλεια και ετσι μας βγηκαν οι Κοραηδες και οι καθαρευουσες. Ολοκληρο το ιδεολογικο κατασκευασμα του νεου Ελληνικου κρατους βασιστηκε πανω σε αυτην την απατη. Τοσο πολυ, που πειστηκαν και οι ιδιοι οι απατεωνες (δηλαδη εμεις).

Ειμαι αυτη τη στιγμη 24 χρονων. Καποτε, οταν ημουν πιτσιρικας πηγαινα στο κατηχητικο, φοραγα κατι (in retrospect γελοια) καρφιτσωτα σηματακια που μας εδιναν, μαθαινα απεξω κατι (επισης in retrospect γελοια) τραγουδακια με τιτλους οπως "Τροπαιοφοροι παντα μπρος" και τετοια. Φανταστειτε οτι θελω να πιασω καπου δουλεια, αλλα για να το κανω αυτο θα πρεπει να πεισω το θρησκοπληκτο αφεντικο οτι ειμαι ακομα εκεινος ο πιτσιρικας που τραγουδαγε τους Τροπαιοφορους. Οποτε αρχιζω να ξαναφοραω στο πετο την καρφιτσα με το ΧΡ και αρχιζω να ξαναπαιζω σουμπουτεο. Και προσλαμβανομαι. Αλλα πλεον εχω πεισει τον εαυτο μου να ξεχασει οοοοολα οσα εκανα απο τοτε. Και σταματαω να ειμαι ο (καταπληκτικα ενδιαφερων ;-) ) ανθρωπος που ειμαι τωρα, ξεχναω τα παντα και η προσωπικη ιστορια που εχω να διηγηθω ειναι οτι γεννηθηκα, πηγα δημοτικο, κατηχητικο και ξαφνικα εγινα 24 και βρηκα δουλεια.

Καπως ετσι ειναι η ιστορια του νεοτερου Ελληνισμου. Διαγραψαμε μονοκοντυλια μιαμιση χιλιετια ιστοριας και πεισαμε τον εαυτο μας οτι τη μια στιγμη ηταν ο Περικλης και την επομενη ο Τρικουπης. Και ετσι σιγα σιγα χασαμε τα παντα. Χασαμε τους μουσουλμανους, τους σλαβους, τους αλβανους, τους εβραιους. Και μειναμε μονοι μας. Και το ωραιοτερο? Πιστευουμε οτι παντα ημασταν μονοι μας. Εθνικα ομοιογενεις και ξυλαγκουροι.

Ολα αυτα με αφορμη τα παρακατω:
Ταφόπλακες παντού
La madrezika del agua no bive mas entre mozotros
Μαρκ Μαζάουερ: Επιστροφή στην Ανατολή